২. অনিচ্চসুত্তং

১৩৭. সাৱত্থিনিদানং. ‘‘যং, ভিক্খৱে, অনিচ্চং; তত্ৰ ৱো ছন্দো পহাতব্বো. কিঞ্চ, ভিক্খৱে, অনিচ্চং? ৰূপং, ভিক্খৱে, অনিচ্চং; তত্ৰ ৱো ছন্দো পহাতব্বো. ৱেদনা অনিচ্চা…পে… সঞ্ঞা… সঙ্খাৰা… ৱিঞ্ঞাণং অনিচ্চং; তত্ৰ ৱো ছন্দো পহাতব্বো. যং, ভিক্খৱে, অনিচ্চং; তত্ৰ ৱো ছন্দো পহাতব্বো’’তি. দুতিযং.