১১. নিব্বিদাবহুলসুত্তং

১৪৬. সাৱত্থিনিদানং. ‘‘সদ্ধাপব্বজিতস্স, ভিক্খৱে, কুলপুত্তস্স অযমনুধম্মো হোতি – যং ৰূপে নিব্বিদাবহুলো [নিব্বিদাবহুলং (স্যা. কং. পী. ক.)] ৱিহৰেয্য. ৱেদনায…পে… সঞ্ঞায… সঙ্খাৰেসু… ৱিঞ্ঞাণে নিব্বিদাবহুলো ৱিহৰেয্য. যো ৰূপে নিব্বিদাবহুলো ৱিহৰন্তো, ৱেদনায… সঞ্ঞায… সঙ্খাৰেসু… ৱিঞ্ঞাণে নিব্বিদাবহুলো ৱিহৰন্তো ৰূপং পৰিজানাতি, ৱেদনং… সঞ্ঞং… সঙ্খাৰে… ৱিঞ্ঞাণং পৰিজানাতি; সো ৰূপং পৰিজানং ৱেদনং পৰিজানং সঞ্ঞং পৰিজানং সঙ্খাৰে পৰিজানং ৱিঞ্ঞাণং পৰিজানং পৰিমুচ্চতি ৰূপম্হা, পৰিমুচ্চতি ৱেদনায, পৰিমুচ্চতি সঞ্ঞায, পৰিমুচ্চতি সঙ্খাৰেহি, পৰিমুচ্চতি ৱিঞ্ঞাণম্হা, পৰিমুচ্চতি জাতিযা জৰায মৰণেন সোকেহি পৰিদেৱেহি দুক্খেহি দোমনস্সেহি উপাযাসেহি; ‘পৰিমুচ্চতি দুক্খস্মা’তি ৱদামী’’তি. একাদসমং.