৪. অস্সাদসুত্তং
১২৯. বাৰাণসিযং ৱিহৰন্তি ইসিপতনে মিগদাযে…পে… একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা মহাকোট্ঠিকো আযস্মন্তং সাৰিপুত্তং এতদৱোচ – ‘‘‘অৱিজ্জা, অৱিজ্জা’তি, আৱুসো সাৰিপুত্ত, ৱুচ্চতি. কতমা নু খো, আৱুসো, অৱিজ্জা, কিত্তাৱতা চ অৱিজ্জাগতো হোতী’’তি?
‘‘ইধাৱুসো অস্সুতৱা পুথুজ্জনো ৰূপস্স অস্সাদঞ্চ আদীনৱঞ্চ নিস্সৰণঞ্চ যথাভূতং নপ্পজানাতি. ৱেদনায…পে… সঞ্ঞায… সঙ্খাৰানং… ৱিঞ্ঞাণস্স অস্সাদঞ্চ আদীনৱঞ্চ নিস্সৰণঞ্চ যথাভূতং নপ্পজানাতি. অযং ৱুচ্চতাৱুসো, অৱিজ্জা; এত্তাৱতা চ অৱিজ্জাগতো হোতী’’তি. চতুত্থং.