১. অৱিজ্জাসুত্তং

১১৩. সাৱত্থিনিদানং. অথ খো অঞ্ঞতৰো ভিক্খু যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি…পে… একমন্তং নিসিন্নো খো সো ভিক্খু ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘‘অৱিজ্জা অৱিজ্জা’তি, ভন্তে, ৱুচ্চতি. কতমা নু খো, ভন্তে, অৱিজ্জা, কিত্তাৱতা চ অৱিজ্জাগতো হোতী’’তি? ‘‘ইধ, ভিক্খু, অস্সুতৱা পুথুজ্জনো ৰূপং নপ্পজানাতি, ৰূপসমুদযং নপ্পজানাতি, ৰূপনিৰোধং নপ্পজানাতি, ৰূপনিৰোধগামিনিং পটিপদং নপ্পজানাতি; ৱেদনং নপ্পজানাতি… সঞ্ঞং… সঙ্খাৰে নপ্পজানাতি…পে… ৱিঞ্ঞাণনিৰোধগামিনিং পটিপদং নপ্পজানাতি. অযং ৱুচ্চতি, ভিক্খু, অৱিজ্জা. এত্তাৱতা চ অৱিজ্জাগতো হোতী’’তি. পঠমং.