৪. পৰিঞ্ঞেয্যসুত্তং

১০৬. সাৱত্থিনিদানং. ‘‘পৰিঞ্ঞেয্যে চ, ভিক্খৱে, ধম্মে দেসেস্সামি পৰিঞ্ঞঞ্চ পৰিঞ্ঞাতাৱিঞ্চ পুগ্গলং. তং সুণাথ. কতমে চ, ভিক্খৱে, পৰিঞ্ঞেয্যা ধম্মা? ৰূপং, ভিক্খৱে, পৰিঞ্ঞেয্যো ধম্মো. ৱেদনা…পে… সঞ্ঞা… সঙ্খাৰা… ৱিঞ্ঞাণং পৰিঞ্ঞেয্যো ধম্মো. ইমে ৱুচ্চন্তি, ভিক্খৱে, পৰিঞ্ঞেয্যা ধম্মা. কতমা চ, ভিক্খৱে, পৰিঞ্ঞা? ৰাগক্খযো, দোসক্খযো, মোহক্খযো – অযং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, পৰিঞ্ঞা. কতমো চ, ভিক্খৱে, পৰিঞ্ঞাতাৱী পুগ্গলো? অৰহাতিস্স ৱচনীযং. য্ৱাযং আযস্মা এৱংনামো এৱংগোত্তো – অযং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, পৰিঞ্ঞাতাৱী পুগ্গলো’’তি. চতুত্থং.