২. গূথখাদসুত্তং
২১৩. ‘‘ইধাহং, আৱুসো, গিজ্ঝকূটা পব্বতা ওৰোহন্তো অদ্দসং পুৰিসং গূথকূপে নিমুগ্গং উভোহি হত্থেহি গূথং খাদন্তং…পে… এসো, ভিক্খৱে, সত্তো ইমস্মিংযেৱ ৰাজগহে দুট্ঠব্ৰাহ্মণো অহোসি. সো কস্সপস্স সম্মাসম্বুদ্ধস্স পাৱচনে ভিক্খুসঙ্ঘং ভত্তেন নিমন্তেত্ৱা দোণিযো [দোণিযা (স্যা. কং. পী. ক.)] গূথস্স পূৰাপেত্ৱা এতদৱোচ – অহো ভোন্তো, যাৱদত্থং ভুঞ্জন্তু চেৱ হৰন্তু চাতি…পে…. দুতিযং.