৯. দুতিযসমণব্ৰাহ্মণসুত্তং
১২২. সাৱত্থিযং ৱিহৰতি…পে… ‘‘চতস্সো ইমা, ভিক্খৱে, ধাতুযো. কতমা চতস্সো? পথৱীধাতু, আপোধাতু, তেজোধাতু, ৱাযোধাতু. যে হি কেচি, ভিক্খৱে, সমণা ৱা ব্ৰাহ্মণা ৱা ইমাসং চতুন্নং ধাতূনং সমুদযঞ্চ অত্থঙ্গমঞ্চ অস্সাদঞ্চ আদীনৱঞ্চ নিস্সৰণঞ্চ যথাভূতং নপ্পজানন্তি…পে… পজানন্তি…পে… সযং অভিঞ্ঞা সচ্ছিকত্ৱা উপসম্পজ্জ ৱিহৰন্তী’’তি. নৱমং.