৮. ৱিসাখাসুত্তং

৭৮. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি পুব্বাৰামে মিগাৰমাতুপাসাদে. তেন খো পন সমযেন ৱিসাখায মিগাৰমাতুযা নত্তা কালঙ্কতা হোতি পিযা মনাপা. অথ খো ৱিসাখা মিগাৰমাতা অল্লৱত্থা অল্লকেসা দিৱা দিৱস্স যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নং খো ৱিসাখং মিগাৰমাতৰং ভগৱা এতদৱোচ –

‘‘হন্দ কুতো নু ত্ৱং, ৱিসাখে, আগচ্ছসি অল্লৱত্থা অল্লকেসা ইধূপসঙ্কন্তা দিৱা দিৱস্সা’’তি? ‘‘নত্তা মে, ভন্তে, পিযা মনাপা কালঙ্কতা. তেনাহং অল্লৱত্থা অল্লকেসা ইধূপসঙ্কন্তা দিৱা দিৱস্সা’’তি. ‘‘ইচ্ছেয্যাসি ত্ৱং, ৱিসাখে, যাৱতিকা [যাৱতকা (?)] সাৱত্থিযা মনুস্সা তাৱতিকে [তাৱতকে (?)] পুত্তে চ নত্তাৰো চা’’তি? ‘‘ইচ্ছেয্যাহং, ভগৱা [ইচ্ছেয্যাহং ভন্তে ভগৱা (স্যা.)] যাৱতিকা সাৱত্থিযা মনুস্সা তাৱতিকে পুত্তে চ নত্তাৰো চা’’তি.

‘‘কীৱবহুকা পন, ৱিসাখে, সাৱত্থিযা মনুস্সা দেৱসিকং কালং কৰোন্তী’’তি? ‘‘দসপি, ভন্তে, সাৱত্থিযা মনুস্সা দেৱসিকং কালং কৰোন্তি; নৱপি, ভন্তে… অট্ঠপি, ভন্তে… সত্তপি, ভন্তে… ছপি, ভন্তে… পঞ্চপি, ভন্তে… চত্তাৰোপি, ভন্তে… তীণিপি, ভন্তে… দ্ৱেপি, ভন্তে, সাৱত্থিযা মনুস্সা দেৱসিকং কালং কৰোন্তি. একোপি, ভন্তে, সাৱত্থিযা মনুস্সো দেৱসিকং কালং কৰোতি. অৱিৱিত্তা, ভন্তে, সাৱত্থি মনুস্সেহি কালং কৰোন্তেহী’’তি.

‘‘তং কিং মঞ্ঞসি, ৱিসাখে, অপি নু ত্ৱং কদাচি কৰহচি অনল্লৱত্থা ৱা ভৱেয্যাসি অনল্লকেসা ৱা’’তি? ‘‘নো হেতং, ভন্তে. অলং মে, ভন্তে, তাৱ বহুকেহি পুত্তেহি চ নত্তাৰেহি চা’’তি.

‘‘যেসং খো, ৱিসাখে, সতং পিযানি, সতং তেসং দুক্খানি; যেসং নৱুতি পিযানি, নৱুতি তেসং দুক্খানি; যেসং অসীতি পিযানি, অসীতি তেসং দুক্খানি; যেসং সত্ততি পিযানি, সত্ততি তেসং দুক্খানি; যেসং সট্ঠি পিযানি, সট্ঠি তেসং দুক্খানি; যেসং পঞ্ঞাসং পিযানি, পঞ্ঞাসং তেসং দুক্খানি; যেসং চত্তাৰীসং পিযানি, চত্তাৰীসং তেসং দুক্খানি, যেসং তিংসং পিযানি, তিংসং তেসং দুক্খানি; যেসং ৱীসতি পিযানি, ৱীসতি তেসং দুক্খানি, যেসং দস পিযানি, দস তেসং দুক্খানি; যেসং নৱ পিযানি, নৱ তেসং দুক্খানি; যেসং অট্ঠ পিযানি, অট্ঠ তেসং দুক্খানি; যেসং সত্ত পিযানি, সত্ত তেসং দুক্খানি; যেসং ছ পিযানি, ছ তেসং দুক্খানি; যেসং পঞ্চ পিযানি, পঞ্চ তেসং দুক্খানি; যেসং চত্তাৰি পিযানি, চত্তাৰি তেসং দুক্খানি; যেসং তীণি পিযানি, তীণি তেসং দুক্খানি; যেসং দ্ৱে পিযানি, দ্ৱে তেসং দুক্খানি; যেসং একং পিযং, একং তেসং দুক্খং; যেসং নত্থি পিযং, নত্থি তেসং দুক্খং, অসোকা তে ৱিৰজা অনুপাযাসাতি ৱদামী’’তি.

অথ খো ভগৱা এতমত্থং ৱিদিত্ৱা তাযং ৱেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –

‘‘যে কেচি সোকা পৰিদেৱিতা ৱা,

দুক্খা চ [দুক্খা ৱ (অট্ঠ.)] লোকস্মিমনেকৰূপা;

পিযং পটিচ্চপ্পভৱন্তি এতে,

পিযে অসন্তে ন ভৱন্তি এতে.

‘‘তস্মা হি তে সুখিনো ৱীতসোকা,

যেসং পিযং নত্থি কুহিঞ্চি লোকে;

তস্মা অসোকং ৱিৰজং পত্থযানো,

পিযং ন কযিৰাথ কুহিঞ্চি লোকে’’তি. অট্ঠমং;