১. পঠমনিব্বানপটিসংযুত্তসুত্তং
৭১. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. তেন খো পন সমযেন ভগৱা ভিক্খূ নিব্বানপটিসংযুত্তায ধম্মিযা কথায সন্দস্সেতি সমাদপেতি সমুত্তেজেতি সম্পহংসেতি. তেধ ভিক্খূ [তে চ ভিক্খূ (সী. স্যা. পী. তদট্ঠকথাপি ওলোকেতব্বা] অট্ঠিং কত্ৱা [অট্ঠীকত্ৱা (সী. স্যা.), অট্ঠিকত্ৱা (পী.)] মনসি কত্ৱা সব্বং চেতসো [সব্বং চেতসা (ইতিপি অঞ্ঞসুত্তেসু)] সমন্নাহৰিত্ৱা ওহিতসোতা ধম্মং সুণন্তি.
অথ খো ভগৱা এতমত্থং ৱিদিত্ৱা তাযং ৱেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –
‘‘অত্থি, ভিক্খৱে, তদাযতনং, যত্থ নেৱ পথৱী, ন আপো, ন তেজো, ন ৱাযো, ন আকাসানঞ্চাযতনং, ন ৱিঞ্ঞাণঞ্চাযতনং, ন আকিঞ্চঞ্ঞাযতনং, ন নেৱসঞ্ঞানাসঞ্ঞাযতনং, নাযং লোকো, ন পৰলোকো, ন উভো চন্দিমসূৰিযা. তত্ৰাপাহং, ভিক্খৱে, নেৱ আগতিং ৱদামি, ন গতিং, ন ঠিতিং, ন চুতিং, ন উপপত্তিং; অপ্পতিট্ঠং, অপ্পৱত্তং, অনাৰম্মণমেৱেতং. এসেৱন্তো দুক্খস্সা’’তি. পঠমং.