৯. উপসেনসুত্তং
৩৯. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা ৰাজগহে ৱিহৰতি ৱেড়ুৱনে কলন্দকনিৱাপে. অথ খো আযস্মতো উপসেনস্স ৱঙ্গন্তপুত্তস্স ৰহোগতস্স পটিসল্লীনস্স এৱং চেতসো পৰিৱিতক্কো উদপাদি – ‘‘লাভা ৱত মে, সুলদ্ধং ৱত মে, সত্থা চ মে ভগৱা অৰহং সম্মাসম্বুদ্ধো; স্ৱাক্খাতে চম্হি ধম্মৱিনযে অগাৰস্মা অনগাৰিযং পব্বজিতো; সব্ৰহ্মচাৰিনো চ মে সীলৱন্তো কল্যাণধম্মা; সীলেসু চম্হি পৰিপূৰকাৰী; সুসমাহিতো চম্হি একগ্গচিত্তো; অৰহা চম্হি খীণাসৱো; মহিদ্ধিকো চম্হি মহানুভাৱো. ভদ্দকং মে জীৱিতং, ভদ্দকং মৰণ’’ন্তি.
অথ খো ভগৱা আযস্মতো উপসেনস্স ৱঙ্গন্তপুত্তস্স চেতসা চেতোপৰিৱিতক্কমঞ্ঞায তাযং ৱেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –
‘‘যং জীৱিতং ন তপতি, মৰণন্তে ন সোচতি;
স ৱে দিট্ঠপদো ধীৰো, সোকমজ্ঝে ন সোচতি.
‘‘উচ্ছিন্নভৱতণ্হস্স, সন্তচিত্তস্স ভিক্খুনো;
ৱিক্খীণো জাতিসংসাৰো, নত্থি তস্স পুনব্ভৱো’’তি. নৱমং;