৫. উপাসকসুত্তং

১৫. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. তেন খো পন সমযেন অঞ্ঞতৰো ইচ্ছানঙ্গলকো উপাসকো সাৱত্থিং অনুপ্পত্তো হোতি কেনচিদেৱ কৰণীযেন. অথ খো সো উপাসকো সাৱত্থিযং তং কৰণীযং তীৰেত্ৱা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নং খো তং উপাসকং ভগৱা এতদৱোচ – ‘‘চিৰস্সং খো ত্ৱং, উপাসক, ইমং পৰিযাযমকাসি যদিদং ইধাগমনাযা’’তি.

‘‘চিৰপটিকাহং, ভন্তে, ভগৱন্তং দস্সনায উপসঙ্কমিতুকামো, অপি চাহং কেহিচি কেহিচি কিচ্চকৰণীযেহি ব্যাৱটো. এৱাহং নাসক্খিং ভগৱন্তং দস্সনায উপসঙ্কমিতু’’ন্তি.

অথ খো ভগৱা এতমত্থং ৱিদিত্ৱা তাযং ৱেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –

‘‘সুখং ৱত তস্স ন হোতি কিঞ্চি,

সঙ্খাতধম্মস্স বহুস্সুতস্স;

সকিঞ্চনং পস্স ৱিহঞ্ঞমানং,

জনো জনস্মিং পটিবন্ধৰূপো’’তি. পঞ্চমং;