১. উপ্পলৱণ্ণাথেৰীগাথা

২২৪. ‘‘উভো মাতা চ ধীতা চ, মযং আসুং [আভুং (সী.)] সপত্তিযো;

তস্সা মে অহু সংৱেগো, অব্ভুতো লোমহংসনো.

২২৫. ‘‘ধিৰত্থু কামা অসুচী, দুগ্গন্ধা বহুকণ্টকা;

যত্থ মাতা চ ধীতা চ, সভৰিযা মযং অহুং.

২২৬. ‘‘কামেস্ৱাদীনৱং দিস্ৱা, নেক্খম্মং দট্ঠু খেমতো;

সা পব্বজ্জিং ৰাজগহে, অগাৰস্মানগাৰিযং.

২২৭. ‘‘পুব্বেনিৱাসং জানামি, দিব্বচক্খুং ৱিসোধিতং;

চেতোপৰিচ্চঞাণঞ্চ, সোতধাতু ৱিসোধিতা.

২২৮. ‘‘ইদ্ধীপি মে সচ্ছিকতা, পত্তো মে আসৱক্খযো;

ছড়ভিঞ্ঞা সচ্ছিকতা, কতং বুদ্ধস্স সাসনং.

২২৯. ‘‘ইদ্ধিযা অভিনিম্মিত্ৱা, চতুৰস্সং ৰথং অহং;

বুদ্ধস্স পাদে ৱন্দিত্ৱা, লোকনাথস্স তাদিনো’’ [সিৰীমতো (স্যা. ক.)].

২৩০. ‘‘সুপুপ্ফিতগ্গং উপগম্ম পাদপং, একা তুৱং তিট্ঠসি সালমূলে [ৰুক্খমূলে (স্যা. ক.)];

ন চাপি তে দুতিযো অত্থি কোচি, ন ত্ৱং বালে ভাযসি ধুত্তকানং’’.

২৩১. ‘‘সতং সহস্সানিপি ধুত্তকানং, সমাগতা এদিসকা ভৱেয্যুং;

লোমং ন ইঞ্জে নপি সম্পৱেধে, কিং মে তুৱং মাৰ কৰিস্সসেকো.

২৩২. ‘‘এসা অন্তৰধাযামি, কুচ্ছিং ৱা পৱিসামি তে;

ভমুকন্তৰে তিট্ঠামি, তিট্ঠন্তিং মং ন দক্খসি.

২৩৩. ‘‘চিত্তম্হি ৱসীভূতাহং, ইদ্ধিপাদা সুভাৱিতা;

ছড়ভিঞ্ঞা সচ্ছিকতা, কতং বুদ্ধস্স সাসনং.

২৩৪. ‘‘সত্তিসূলূপমা কামা, খন্ধাসং অধিকুট্টনা;

যং ত্ৱং ‘কামৰতিং’ ব্ৰূসি, ‘অৰতী’ দানি সা মম.

২৩৫. ‘‘সব্বত্থ ৱিহতা নন্দী, তমোখন্ধো পদালিতো;

এৱং জানাহি পাপিম, নিহতো ত্ৱমসি অন্তকা’’তি.

… উপ্পলৱণ্ণা থেৰী….

দ্ৱাদসনিপাতো নিট্ঠিতো.