৩. মহাপন্থকত্থেৰগাথা
৫১০. ‘‘যদা পঠমমদ্দক্খিং, সত্থাৰমকুতোভযং;
ততো মে অহু সংৱেগো, পস্সিত্ৱা পুৰিসুত্তমং.
৫১১. ‘‘সিৰিং হত্থেহি পাদেহি, যো পণামেয্য আগতং;
এতাদিসং সো সত্থাৰং, আৰাধেত্ৱা ৱিৰাধযে.
৫১২. ‘‘তদাহং পুত্তদাৰঞ্চ, ধনধঞ্ঞঞ্চ ছড্ডযিং;
কেসমস্সূনি ছেদেত্ৱা, পব্বজিং অনগাৰিযং.
৫১৩. ‘‘সিক্খাসাজীৱসম্পন্নো, ইন্দ্ৰিযেসু সুসংৱুতো;
নমস্সমানো সম্বুদ্ধং, ৱিহাসিং অপৰাজিতো.
৫১৪. ‘‘ততো মে পণিধী আসি, চেতসো অভিপত্থিতো;
ন নিসীদে মুহুত্তম্পি, তণ্হাসল্লে অনূহতে.
৫১৫. ‘‘তস্স মেৱং ৱিহৰতো, পস্স ৱীৰিযপৰক্কমং;
তিস্সো ৱিজ্জা অনুপ্পত্তা, কতং বুদ্ধস্স সাসনং.
৫১৬. ‘‘পুব্বেনিৱাসং জানামি, দিব্বচক্খু ৱিসোধিতং;
অৰহা দক্খিণেয্যোম্হি, ৱিপ্পমুত্তো নিৰূপধি.
৫১৭. ‘‘ততো ৰত্যা ৱিৱসানে [ৱিৱসনে (সী. স্যা.)], সূৰিযস্সুগ্গমনং পতি;
সব্বং তণ্হং ৱিসোসেত্ৱা, পল্লঙ্কেন উপাৱিসি’’ন্তি.
… মহাপন্থকো থেৰো….
অট্ঠকনিপাতো নিট্ঠিতো.