৩. মহাপন্থকত্থেৰগাথা

৫১০. ‘‘যদা পঠমমদ্দক্খিং, সত্থাৰমকুতোভযং;

ততো মে অহু সংৱেগো, পস্সিত্ৱা পুৰিসুত্তমং.

৫১১. ‘‘সিৰিং হত্থেহি পাদেহি, যো পণামেয্য আগতং;

এতাদিসং সো সত্থাৰং, আৰাধেত্ৱা ৱিৰাধযে.

৫১২. ‘‘তদাহং পুত্তদাৰঞ্চ, ধনধঞ্ঞঞ্চ ছড্ডযিং;

কেসমস্সূনি ছেদেত্ৱা, পব্বজিং অনগাৰিযং.

৫১৩. ‘‘সিক্খাসাজীৱসম্পন্নো, ইন্দ্ৰিযেসু সুসংৱুতো;

নমস্সমানো সম্বুদ্ধং, ৱিহাসিং অপৰাজিতো.

৫১৪. ‘‘ততো মে পণিধী আসি, চেতসো অভিপত্থিতো;

ন নিসীদে মুহুত্তম্পি, তণ্হাসল্লে অনূহতে.

৫১৫. ‘‘তস্স মেৱং ৱিহৰতো, পস্স ৱীৰিযপৰক্কমং;

তিস্সো ৱিজ্জা অনুপ্পত্তা, কতং বুদ্ধস্স সাসনং.

৫১৬. ‘‘পুব্বেনিৱাসং জানামি, দিব্বচক্খু ৱিসোধিতং;

অৰহা দক্খিণেয্যোম্হি, ৱিপ্পমুত্তো নিৰূপধি.

৫১৭. ‘‘ততো ৰত্যা ৱিৱসানে [ৱিৱসনে (সী. স্যা.)], সূৰিযস্সুগ্গমনং পতি;

সব্বং তণ্হং ৱিসোসেত্ৱা, পল্লঙ্কেন উপাৱিসি’’ন্তি.

… মহাপন্থকো থেৰো….

অট্ঠকনিপাতো নিট্ঠিতো.