১. মহাকচ্চাযনত্থেৰগাথা
৪৯৪. ‘‘কম্মং বহুকং ন কাৰযে, পৰিৱজ্জেয্য জনং ন উয্যমে;
সো উস্সুক্কো ৰসানুগিদ্ধো, অত্থং ৰিঞ্চতি যো সুখাধিৱাহো.
৪৯৫. ‘‘পঙ্কোতি হি নং অৱেদযুং, যাযং ৱন্দনপূজনা কুলেসু;
সুখুমং সল্লং দুৰুব্বহং, সক্কাৰো কাপুৰিসেন দুজ্জহো.
৪৯৬. ‘‘ন পৰস্সুপনিধায, কম্মং মচ্চস্স পাপকং;
অত্তনা তং ন সেৱেয্য, কম্মবন্ধূহি মাতিযা.
৪৯৭. ‘‘ন পৰে ৱচনা চোৰো, ন পৰে ৱচনা মুনি;
অত্তা চ নং যথাৱেদি [যথা ৱেত্তি (সী.)], দেৱাপি নং তথা ৱিদূ.
৪৯৮. ‘‘পৰে চ ন ৱিজানন্তি, মযমেত্থ যমামসে;
যে চ তত্থ ৱিজানন্তি, ততো সম্মন্তি মেধগা.
৪৯৯. ‘‘জীৱতে ৱাপি সপ্পঞ্ঞো, অপি ৱিত্তপৰিক্খযো;
পঞ্ঞায চ অলাভেন [অভাৱেন (সী. অট্ঠ.)], ৱিত্তৱাপি ন জীৱতি.
৫০০. ‘‘সব্বং সুণাতি সোতেন, সব্বং পস্সতি চক্খুনা;
ন চ দিট্ঠং সুতং ধীৰো, সব্বং উজ্ঝিতুমৰহতি.
৫০১. ‘‘চক্খুমাস্স যথা অন্ধো, সোতৱা বধিৰো যথা;
পঞ্ঞৱাস্স যথা মূগো, বলৱা দুব্বলোৰিৱ;
অথ অত্থে সমুপ্পন্নে, সযেথ [পস্সেথ (ক.)] মতসাযিক’’ন্তি.
… মহাকচ্চাযনো থেৰো….