১৫০. সঞ্জীৱজাতকং

১৫০. অসন্তং যো পগ্গণ্হাতি, অসন্তং চূপসেৱতি;

তমেৱ ঘাসং কুৰুতে, ব্যগ্ঘো সঞ্জীৱকো যথাতি.

সঞ্জীৱজাতকং দসমং.

ককণ্টক [পাপসেৱন (ক.)] ৱগ্গো পন্নৰসমো.

তস্সুদ্দানং –

সুখমেধতি দণ্ডৱৰো চ পুন, লসি ৱালধি পঞ্চমৰাধৱৰো;

সমহোদধি কত্তিক বোন্দি পুন, চতুৰঙ্গুলব্যগ্ঘৱৰেন দসাতি.

(উপৰিমো পণ্ণাসকো.) [( ) সীহড়পোত্থকেযেৱ দিস্সতি]

অথ ৱগ্গুদ্দানং –

অপণ্ণকং সীলৱগ্গকুৰুঙ্গ, কুলাৱকং অত্থকামেন পঞ্চমং;

আসীসো ইত্থিৱৰুণং অপাযি, লিত্তৱগ্গেন তে দস;

পৰোসতং হংচি কুসনাড়ি [হংসি সৰিক্খং (সব্বত্থ)], অসম্পদং ককণ্টকৱগ্গো.

একনিপাতম্হিলঙ্কতন্তি.

এককনিপাতং নিট্ঠিতং.