১৫০. সঞ্জীৱজাতকং
১৫০. অসন্তং যো পগ্গণ্হাতি, অসন্তং চূপসেৱতি;
তমেৱ ঘাসং কুৰুতে, ব্যগ্ঘো সঞ্জীৱকো যথাতি.
সঞ্জীৱজাতকং দসমং.
ককণ্টক [পাপসেৱন (ক.)] ৱগ্গো পন্নৰসমো.
তস্সুদ্দানং –
সুখমেধতি দণ্ডৱৰো চ পুন, লসি ৱালধি পঞ্চমৰাধৱৰো;
সমহোদধি কত্তিক বোন্দি পুন, চতুৰঙ্গুলব্যগ্ঘৱৰেন দসাতি.
(উপৰিমো পণ্ণাসকো.) [( ) সীহড়পোত্থকেযেৱ দিস্সতি]
অথ ৱগ্গুদ্দানং –
অপণ্ণকং সীলৱগ্গকুৰুঙ্গ, কুলাৱকং অত্থকামেন পঞ্চমং;
আসীসো ইত্থিৱৰুণং অপাযি, লিত্তৱগ্গেন তে দস;
পৰোসতং হংচি কুসনাড়ি [হংসি সৰিক্খং (সব্বত্থ)], অসম্পদং ককণ্টকৱগ্গো.
একনিপাতম্হিলঙ্কতন্তি.
এককনিপাতং নিট্ঠিতং.