৪. দুতিযৱেদনাসুত্তং
৫৩. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –
‘‘তিস্সো ইমা, ভিক্খৱে, ৱেদনা. কতমা তিস্সো? সুখা ৱেদনা, দুক্খা ৱেদনা, অদুক্খমসুখা ৱেদনা. সুখা, ভিক্খৱে, ৱেদনা দুক্খতো দট্ঠব্বা; দুক্খা ৱেদনা সল্লতো দট্ঠব্বা; অদুক্খমসুখা ৱেদনা অনিচ্চতো দট্ঠব্বা. যতো খো, ভিক্খৱে, ভিক্খুনো সুখা ৱেদনা দুক্খতো দিট্ঠা হোতি, দুক্খা ৱেদনা সল্লতো দিট্ঠা হোতি, অদুক্খমসুখা ৱেদনা অনিচ্চতো দিট্ঠা হোতি; অযং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, ‘ভিক্খু অৰিযো সম্মদ্দসো অচ্ছেচ্ছি [অচ্ছেজ্জি (সী. পী.), অচ্ছিজ্জি (ক.)], তণ্হং, ৱিৱত্তযি [ৱাৱত্তযি (সী. অট্ঠ.)] সংযোজনং, সম্মা মানাভিসমযা অন্তমকাসি দুক্খস্সা’’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –
‘‘যো সুখং দুক্খতো অদ্দ [দক্খি (সী. পী. ক.), অদক্খি (স্যা.)], দুক্খমদ্দক্খি সল্লতো;
অদুক্খমসুখং সন্তং, অদক্খি নং অনিচ্চতো.
‘‘স ৱে সম্মদ্দসো ভিক্খু, যতো তত্থ ৱিমুচ্চতি;
অভিঞ্ঞাৱোসিতো সন্তো, স ৱে যোগাতিগো মুনী’’তি.
অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. চতুত্থং.