৭. ৱত্থদাযকত্থেৰঅপদানং

৪৫. ‘‘পক্খিজাতো তদা আসিং, সুপণ্ণো গৰুড়াধিপো;

অদ্দসং ৱিৰজং বুদ্ধং, গচ্ছন্তং গন্ধমাদনং.

৪৬. ‘‘জহিত্ৱা গৰুড়ৱণ্ণং, মাণৱকং অধাৰযিং;

একং ৱত্থং মযা দিন্নং, দ্ৱিপদিন্দস্স তাদিনো.

৪৭. ‘‘তঞ্চ দুস্সং পটিগ্গয্হ, বুদ্ধো লোকগ্গনাযকো;

অন্তলিক্খে ঠিতো সত্থা, ইমা গাথা অভাসথ.

৪৮. ‘‘‘ইমিনা ৱত্থদানেন, চিত্তস্স পণিধীহি চ;

পহায গৰুড়ং যোনিং, দেৱলোকে ৰমিস্সতি’.

৪৯. ‘‘অত্থদস্সী তু ভগৱা, লোকজেট্ঠো নৰাসভো;

ৱত্থদানং পসংসিত্ৱা, পক্কামি উত্তৰামুখো.

৫০. ‘‘ভৱে নিব্বত্তমানম্হি, হোন্তি মে ৱত্থসম্পদা;

আকাসে ছদনং হোতি, ৱত্থদানস্সিদং ফলং.

৫১. ‘‘অৰুণৱা [অৰুণকা (সী.), অৰুণসা (স্যা.)] সত্ত জনা, চক্কৱত্তী মহব্বলা;

ছত্তিংসতিম্হি আসিংসু, কপ্পম্হি মনুজাধিপা.

৫২. ‘‘পটিসম্ভিদা চতস্সো…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসনং’’.

ইত্থং সুদং আযস্মা ৱত্থদাযকো থেৰো ইমা গাথাযো অভাসিত্থাতি.

ৱত্থদাযকত্থেৰস্সাপদানং সত্তমং.