৬. বাকুলত্থেৰঅপদানং
৩৮৬. ‘‘হিমৱন্তস্সাৱিদূৰে, সোভিতো নাম পব্বতো;
অস্সমো সুকতো ময্হং, সকসিস্সেহি মাপিতো.
৩৮৭. ‘‘মণ্ডপা চ বহূ তত্থ, পুপ্ফিতা সিন্দুৱাৰকা;
কপিত্থা চ বহূ তত্থ, পুপ্ফিতা জীৱজীৱকা [চম্পকা নাগকেতকা (স্যা.)].
৩৮৮. ‘‘নিগ্গুণ্ডিযো বহূ তত্থ, বদৰামলকানি চ;
ফাৰুসকা অলাবূ চ, পুণ্ডৰীকা চ পুপ্ফিতা.
৩৮৯. ‘‘আড়কা [অড়ক্কা (স্যা.)] বেলুৱা তত্থ, কদলী মাতুলুঙ্গকা;
মহানামা বহূ তত্থ, অজ্জুনা চ পিযঙ্গুকা.
৩৯০. ‘‘কোসম্বা সড়লা নিম্বা [নীপা (সী.)], নিগ্ৰোধা চ কপিত্থনা;
এদিসো অস্সমো ময্হং, সসিস্সোহং তহিং ৱসিং.
৩৯১. ‘‘অনোমদস্সী ভগৱা, সযম্ভূ লোকনাযকো;
গৱেসং পটিসল্লানং, মমস্সমমুপাগমি.
৩৯২. ‘‘উপেতম্হি মহাৱীৰে, অনোমদস্সিমহাযসে;
খণেন লোকনাথস্স, ৱাতাবাধো সমুট্ঠহি.
৩৯৩. ‘‘ৱিচৰন্তো অৰঞ্ঞম্হি, অদ্দসং লোকনাযকং;
উপগন্ত্ৱান সম্বুদ্ধং, চক্খুমন্তং মহাযসং.
৩৯৪. ‘‘ইৰিযঞ্চাপি দিস্ৱান, উপলক্খেসহং তদা;
অসংসযঞ্হি বুদ্ধস্স, ব্যাধি নো উদপজ্জথ.
৩৯৫. ‘‘খিপ্পং অস্সমমাগঞ্ছিং, মম সিস্সান সন্তিকে;
ভেসজ্জং কত্তুকামোহং, সিস্সে আমন্তযিং তদা.
৩৯৬. ‘‘পটিস্সুণিত্ৱান মে ৱাক্যং, সিস্সা সব্বে সগাৰৱা;
একজ্ঝং সন্নিপতিংসু, সত্থুগাৰৱতা মম.
৩৯৭. ‘‘খিপ্পং পব্বতমাৰুয্হ, সব্বোসধমহাসহং [মকাসহং (স্যা. ক.)];
পানীযযোগং [পানীযযোগ্গং (সী.)] কত্ৱান, বুদ্ধসেট্ঠস্সদাসহং.
৩৯৮. ‘‘পৰিভুত্তে মহাৱীৰে, সব্বঞ্ঞুলোকনাযকে;
খিপ্পং ৱাতো ৱূপসমি, সুগতস্স মহেসিনো.
৩৯৯. ‘‘পস্সদ্ধং দৰথং দিস্ৱা, অনোমদস্সী মহাযসো;
সকাসনে নিসীদিত্ৱা, ইমা গাথা অভাসথ.
৪০০. ‘‘‘যো মে পাদাসি ভেসজ্জং, ব্যাধিঞ্চ সমযী মম;
তমহং কিত্তযিস্সামি, সুণাথ মম ভাসতো.
৪০১. ‘‘‘কপ্পসতসহস্সানি, দেৱলোকে ৰমিস্সতি;
ৱাদিতে তূৰিযে তত্থ, মোদিস্সতি সদা অযং.
৪০২. ‘‘‘মনুস্সলোকমাগন্ত্ৱা, সুক্কমূলেন চোদিতো;
সহস্সক্খত্তুং ৰাজা চ, চক্কৱত্তী ভৱিস্সতি.
৪০৩. ‘‘‘পঞ্চপঞ্ঞাসকপ্পম্হি, অনোমো নাম খত্তিযো;
চাতুৰন্তো ৱিজিতাৱী, জম্বুমণ্ডস্স [জম্বুদীপস্স (স্যা.)] ইস্সৰো.
৪০৪. ‘‘‘সত্তৰতনসম্পন্নো, চক্কৱত্তী মহব্বলো;
তাৱতিংসেপি খোভেত্ৱা, ইস্সৰং কাৰযিস্সতি.
৪০৫. ‘‘‘দেৱভূতো মনুস্সো ৱা, অপ্পাবাধো ভৱিস্সতি;
পৰিগ্গহং ৱিৱজ্জেত্ৱা, ব্যাধিং লোকে তৰিস্সতি.
৪০৬. ‘‘‘অপ্পৰিমেয্যে ইতো কপ্পে, ওক্কাককুলসম্ভৱো;
গোতমো নাম গোত্তেন, সত্থা লোকে ভৱিস্সতি.
৪০৭. ‘‘‘তস্স ধম্মেসু দাযাদো, ওৰসো ধম্মনিম্মিতো;
সব্বাসৱে পৰিঞ্ঞায, নিব্বাযিস্সতিনাসৱো.
৪০৮. ‘‘‘কিলেসে ঝাপযিত্ৱান, তণ্হাসোতং তৰিস্সতি;
বাকুলো [বক্কুলো (সী. স্যা.)] নাম নামেন, হেস্সতি সত্থু সাৱকো.
৪০৯. ‘‘‘ইদং সব্বং অভিঞ্ঞায, গোতমো সক্যপুঙ্গৱো;
ভিক্খুসঙ্ঘে নিসীদিত্ৱা, এতদগ্গে ঠপেস্সতি’.
৪১০. ‘‘অনোমদস্সী ভগৱা, সযম্ভূ লোকনাযকো;
ৱিৱেকানুৱিলোকেন্তো, মমস্সমমুপাগমি.
৪১১. ‘‘উপাগতং মহাৱীৰং, সব্বঞ্ঞুং লোকনাযকং;
সব্বোসধেন তপ্পেসিং, পসন্নো সেহি পাণিভি.
৪১২. ‘‘তস্স মে সুকতং কম্মং, সুখেত্তে বীজসম্পদা;
খেপেতুং নেৱ সক্কোমি, তদা হি সুকতং মম.
৪১৩. ‘‘লাভা মম সুলদ্ধং মে, যোহং অদ্দক্খি নাযকং;
তেন কম্মাৱসেসেন, পত্তোম্হি অচলং পদং.
৪১৪. ‘‘সব্বমেতং অভিঞ্ঞায, গোতমো সক্যপুঙ্গৱো;
ভিক্খুসঙ্ঘে নিসীদিত্ৱা, এতদগ্গে ঠপেসি মং.
৪১৫. ‘‘অপৰিমেয্যে ইতো কপ্পে, যং কম্মমকৰিং তদা;
দুগ্গতিং নাভিজানামি, ভেসজ্জস্স ইদং ফলং.
৪১৬. ‘‘কিলেসা ঝাপিতা ময্হং, ভৱা সব্বে সমূহতা;
সব্বাসৱা পৰিক্খীণা, নত্থি দানি পুনব্ভৱো.
৪১৭. ‘‘স্ৱাগতং ৱত মে আসি…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসনং.
৪১৮. ‘‘পটিসম্ভিদা চতস্সো…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসনং’’.
ইত্থং সুদং আযস্মা বাকুলো [বক্কুলো (সী. স্যা.)] থেৰো ইমা গাথাযো অভাসিত্থাতি;
বাকুলত্থেৰস্সাপদানং ছট্ঠং.