৮. উপস্সুতিসিক্খাপদৱণ্ণনা

৪৭১. অট্ঠমে – অধিকৰণজাতানন্তি এতেহি ভণ্ডনাদীহি উপ্পন্নৱিৱাদাধিকৰণানং. উপস্সুতিন্তি সুতিসমীপং; যত্থ ঠত্ৱা সক্কা হোতি তেসং ৱচনং সোতুং, তত্থাতি অত্থো. গচ্ছতি আপত্তি দুক্কটস্সাতি এত্থ পদৱাৰে পদৱাৰে দুক্কটং. মন্তেন্তন্তি অঞ্ঞেন সদ্ধিং অঞ্ঞস্মিং মন্তযমানে; ‘‘মন্তেন্তে’’তি ৱা পাঠো, অযমেৱত্থো.

৪৭৩. ৱূপসমিস্সামীতি উপসমং গমিস্সামি, কলহং ন কৰিস্সামি. অত্তানং পৰিমোচেস্সামীতি মম অকাৰকভাৱং কথেত্ৱা অত্তানং মোচেস্সামি. সেসমেত্থ উত্তানমেৱ.

থেয্যসত্থসমুট্ঠানং – কাযচিত্ততো কাযৱাচাচিত্ততো চ সমুট্ঠাতি, সিযা কিৰিযং সোতুকামতায গমনৱসেন, সিযা অকিৰিযং ঠিতট্ঠানং আগন্ত্ৱা মন্তযমানানং অজানাপনৱসেন, ৰূপিযং অঞ্ঞৱাদকং উপস্সুতীতি ইমানি হি তীণি সিক্খাপদানি একপৰিচ্ছেদানি, সঞ্ঞাৱিমোক্খং, সচিত্তকং, লোকৱজ্জং, কাযকম্মং, ৱচীকম্মং, অকুসলচিত্তং, দুক্খৱেদনন্তি.

উপস্সুতিসিক্খাপদং অট্ঠমং.