২. সপ্পাণকসিক্খাপদৱণ্ণনা

৩৮৭. দুতিযে – সপ্পাণকন্তি যে পাণকা পৰিভোগেন মৰন্তি, তেহি পাণকেহি সপ্পাণকং, তাদিসঞ্হি জানং পৰিভুঞ্জতো পযোগে পযোগে পাচিত্তিযং. পত্তপূৰম্পি অৱিচ্ছিন্দিত্ৱা একপযোগেন পিৱতো একা আপত্তি. তাদিসেন উদকেন সামিসং পত্তং আৱিঞ্ছিত্ৱা ধোৱতোপি তাদিসে উদকে উণ্হযাগুপত্তং নিব্বাপযতোপি তং উদকং হত্থেন ৱা উড়ুঙ্কেন ৱা গহেত্ৱা ন্হাযতোপি পযোগে পযোগে পাচিত্তিযং. উদকসোণ্ডিং ৱা পোক্খৰণিং ৱা পৱিসিত্ৱা বহিনিক্খমনত্থায ৱীচিং উট্ঠাপযতোপি. সোণ্ডিং ৱা পোক্খৰণিং ৱা সোধেন্তেহি ততো গহিতউদকং উদকেযেৱ আসিঞ্চিতব্বং. সমীপম্হি উদকে অসতি কপ্পিযউদকস্স অট্ঠ ৱা দস ৱা ঘটে উদকসণ্ঠানকপ্পদেসে আসিঞ্চিত্ৱা তত্থ আসিঞ্চিতব্বং. ‘‘পৱট্টিত্ৱা উদকে পতিস্সতী’’তি উণ্হপাসাণে উদকং নাসিঞ্চিতব্বং. কপ্পিযউদকেন পন পাসাণং নিব্বাপেত্ৱা আসিঞ্চিতুং ৱট্টতি. সেসমেত্থ উত্তানমেৱ.

তিসমুট্ঠানং – কিৰিযং, সঞ্ঞাৱিমোক্খং, সচিত্তকং, পণ্ণত্তিৱজ্জং, কাযকম্মং,

ৱচীকম্মং, তিচিত্তং, তিৱেদনন্তি. এত্থ চ পটঙ্গপাণকানং পতনং ঞত্ৱাপি সুদ্ধচিত্ততায দীপজালনে ৱিয সপ্পাণকভাৱং ঞত্ৱাপি উদকসঞ্ঞায পৰিভুঞ্জিতব্বতো পণ্ণত্তিৱজ্জতা ৱেদিতব্বাতি.

সপ্পাণকসিক্খাপদং দুতিযং.