নিগমনকথা

এত্তাৱতা হি –

‘‘বহুকাৰস্স যতীনং ৱিপস্সনাচাৰনিপুণবুদ্ধীনং,

সংযুত্তৱৰনিকাযস্স অত্থসংৱণ্ণনং কাতুং.

‘‘সদ্ধম্মস্স চিৰট্ঠিতিমাসিসমানেন যা মযা;

নিপুণা অট্ঠকথা আৰদ্ধা সাৰত্থপকাসিনী নাম.

‘‘সা হি মহাঅট্ঠকথায সাৰমাদায নিট্ঠিতা এসা;

অট্ঠসত্ততিমত্তায পাড়িযা ভাণৱাৰেহি.

‘‘একূনসট্ঠিমত্তো ৱিসুদ্ধিমগ্গোপি ভাণৱাৰেহি;

অত্থপ্পকাসনত্থায আগমানং কতো যস্মা.

‘‘তস্মা তেন সহাযং অট্ঠকথা ভাণৱাৰগণনায;

থোকেন অপৰিপূৰং সত্ততিংসসতং হোতি.

‘‘সত্ততিংসাধিকসত-পৰিমাণং ভাণৱাৰতো এৱং;

সমযং পকাসযন্তিং মহাৱিহাৰাধিৱাসীনং.

‘‘মূলট্ঠকথায সাৰমাদায মযা ইমং কৰোন্তেন;

যং পুঞ্ঞমুপচিতং তেন হোতু সব্বো সুখী লোকো.

‘‘এতিস্সা কৰণত্থং থেৰেন ভদন্তজোতিপালেন;

সুচিসীলেন সুভাসিতস্স পকাসযন্তঞাণেন.

‘‘সাসনৱিভূতিকামেন যাচমানেন মং সুভগুণেন;

যং সমধিগতং পুঞ্ঞং তেনাপি জনো সুখী ভৱতূ’’তি.

পৰমৱিসুদ্ধসদ্ধাবুদ্ধিৱীৰিযপ্পটিমণ্ডিতেন সীলাচাৰজ্জৱমদ্দৱাদিগুণসমুদযসমুদিতেন সকসমযসমযন্তৰগহনজ্ঝোগাহণসমত্থেন পঞ্ঞাৱেয্যত্তিযসমন্নাগতেন তিপিটকপৰিযত্তিপ্পভেদে সাট্ঠকথে সত্থুসাসনে অপ্পটিহতঞাণপ্পভাৱেন মহাৱেয্যাকৰণেন কৰণসম্পত্তিজনিতসুখৱিনিগ্গতমধুৰোদাৰৱচনলাৱণ্ণযুত্তেন যুত্তমুত্তৱাদিনা ৱাদীৱৰেন মহাকৱিনা পভিন্নপটিসম্ভিদাপৰিৱাৰে ছড়ভিঞ্ঞাদিপ্পভেদগুণপ্পটিমণ্ডিতে উত্তৰিমনুস্সধম্মে সুপ্পতিট্ঠিতবুদ্ধীনং থেৰৱংসপ্পদীপানং থেৰানং মহাৱিহাৰৱাসীনং ৱংসালঙ্কাৰভূতেন ৱিপুলৱিসুদ্ধবুদ্ধিনা বুদ্ধঘোসোতি গৰূহি গহিতনামধেয্যেন থেৰেন কতা অযং সাৰত্থপ্পকাসিনী নাম সংযুত্তনিকাযট্ঠকথা.

‘‘তাৱ তিট্ঠতু লোকস্মিং, লোকনিত্থৰণেসিনং;

দস্সেন্তী কুলপুত্তানং, নযং সীলৱিসুদ্ধিযা.

‘‘যাৱ বুদ্ধোতি নামম্পি, সুদ্ধচিত্তস্স তাদিনো;

লোকম্হি লোকজেট্ঠস্স, পৱত্ততি মহেসিনো’’তি.

সাৰত্থপ্পকাসিনী নাম

সংযুত্তনিকায-অট্ঠকথা সব্বাকাৰেন নিট্ঠিতা.