৩-৪. কুম্মসুত্তাদিৱণ্ণনা

১৫৯-১৬০. ততিযে মহাকুম্মকুলন্তি মহন্তং অট্ঠিকচ্ছপকুলং. অগমাসীতি ‘‘এত্থ অদ্ধা কিঞ্চি খাদিতব্বং অত্থি, তং মচ্ছৰাযন্তো মং এস নিৱাৰেতী’’তি সঞ্ঞায অগমাসি. পপতাযাতি পপতা ৱুচ্চতি দীঘৰজ্জুকবদ্ধো অযকন্তকোসকে দণ্ডকং পৱেসেত্ৱা গহিতো কণ্ণিকসল্লসণ্ঠানো, অযকণ্টকো, যস্মিং ৱেগেন পতিত্ৱা কটাহে লগ্গমত্তে দণ্ডকো নিক্খমতি, ৰজ্জুকো একাবদ্ধো গচ্ছতেৱ. সো কুম্মোতি সো ৱিদ্ধকুম্মো. যেন সো কুম্মোতি উদকসদ্দং সুত্ৱা সাসঙ্কট্ঠানং ভৱিস্সতীতি নিৱত্তিত্ৱা যেন সো অত্থকামো কুম্মো. ন দানি ত্ৱং অম্হাকন্তি ইদানি ত্ৱং অমিত্তহত্থং গতো, ন অম্হাকং সন্তকোতি অত্থো. এৱং সল্লপন্তানংযেৱ চ নেসং নাৱায ঠিতো লুদ্দো ৰজ্জুকং আকড্ঢিত্ৱা কুম্মং গহেত্ৱা যথাকামং অকাসি. সেসমেত্থ ইতো অনন্তৰসুত্তে চ উত্তানমেৱ. ততিযচতুত্থানি.