১. কোলিতসুত্তৱণ্ণনা

২৩৫. ভিক্খুসংযুত্তস্স পঠমে, আৱুসোতি সাৱকানং আলাপো. বুদ্ধা হি ভগৱন্তো সাৱকে আলপন্তা, ‘‘ভিক্খৱে’’তি আলপন্তি, সাৱকা পন ‘‘বুদ্ধেহি সদিসা মা হোমা’’তি, ‘‘আৱুসো’’তি পঠমং ৱত্ৱা পচ্ছা, ‘‘ভিক্খৱে’’তি ভণন্তি. বুদ্ধেহি চ আলপিতে ভিক্খুসঙ্ঘো, ‘‘ভন্তে’’তি পটিৱচনং দেতি সাৱকেহি, ‘‘আৱুসো’’তি. অযং ৱুচ্চতীতি যস্মা দুতিযজ্ঝানে ৱিতক্কৱিচাৰা নিৰুজ্ঝন্তি, যেসং নিৰোধা সদ্দাযতনং অপ্পৱত্তিং গচ্ছতি, তস্মা যদেতং দুতিযং ঝানং নাম, অযং ৱুচ্চতি ‘‘অৰিযানং তুণ্হীভাৱো’’তি. অযমেত্থ যোজনা. ‘‘ধম্মী ৱা কথা অৰিযো ৱা তুণ্হীভাৱো’’তি এত্থ পন কম্মট্ঠানমনসিকাৰোপি পঠমজ্ঝানাদীনিপি অৰিযো তুণ্হীভাৱোত্ৱেৱ সঙ্খং গতানি.

ৱিতক্কসহগতাতি ৱিতক্কাৰম্মণা. সঞ্ঞামনসিকাৰাতি সঞ্ঞা চ মনসিকাৰো চ. সমুদাচৰন্তীতি পৱত্তন্তি. থেৰস্স কিৰ দুতিযজ্ঝানং ন পগুণং. অথস্স ততো ৱুট্ঠিতস্স ৱিতক্কৱিচাৰা ন সন্ততো উপট্ঠহিংসু. ইচ্চস্স দুতিযজ্ঝানম্পি সঞ্ঞামনসিকাৰাপি হানভাগিযাৱ অহেসুং, তং দস্সেন্তো এৱমাহ. সণ্ঠপেহীতি সম্মা ঠপেহি. একোদিভাৱং কৰোহীতি একগ্গং কৰোহি. সমাদহাতি সম্মা আদহ আৰোপেহি. মহাভিঞ্ঞতন্তি ছড়ভিঞ্ঞতং. সত্থা কিৰ ইমিনা উপাযেন সত্ত দিৱসে থেৰস্স হানভাগিযং সমাধিং ৱড্ঢেত্ৱা থেৰং ছড়ভিঞ্ঞতং পাপেসি. পঠমং.