২. উপট্ঠানসুত্তৱণ্ণনা

২২২. দুতিযে সুপতীতি অযং কিৰ খীণাসৱো, সো দূৰে ভিক্খাচাৰগামং গন্ত্ৱা আগতো পণ্ণসালায পত্তচীৱৰং পটিসামেত্ৱা অৱিদূৰে জাতস্সৰং ওতৰিত্ৱা গত্তানি উতুং গাহাপেত্ৱা দিৱাট্ঠানং সম্মজ্জিত্ৱা তত্থ নীচমঞ্চকং পঞ্ঞাপেত্ৱা নিদ্দং অনোক্কমন্তোৱ নিপন্নো. খীণাসৱস্সাপি হি কাযদৰথো হোতিযেৱাতি তস্স ৱিনোদনত্থং, তং সন্ধায সুপতীতি ৱুত্তং. অজ্ঝভাসীতি ‘‘অযং ভিক্খু সত্থু সন্তিকে কম্মট্ঠানং গহেত্ৱা দিৱা সুপতি, দিৱাসোপ্পঞ্চ নামেতং ৱড্ঢিতং দিট্ঠধম্মিকসম্পৰাযিকং অত্থং নাসেতী’’তি মঞ্ঞমানা ‘‘চোদেস্সামি ন’’ন্তি চিন্তেত্ৱা অভাসি.

আতুৰস্সাতি জৰাতুৰো ৰোগাতুৰো কিলেসাতুৰোতি তযো আতুৰা, তেসু কিলেসাতুৰং সন্ধাযেৱমাহ. সল্লৱিদ্ধস্সাতি সৱিসেন সত্তিসল্লেন ৱিয অৱিজ্জাৱিসৱিট্ঠেন তণ্হাসল্লেন হদযে ৱিদ্ধস্স. ৰুপ্পতোতি ঘট্টিযমানস্স.

ইদানিস্স কামেসু আদীনৱং কথযন্তী অনিচ্চাতিআদিমাহ. তত্থ অসিতন্তি তণ্হাদিট্ঠিনিস্সযেন অনিস্সিতং. কস্মা পব্বজিতং তপেতি এৱৰূপং খীণাসৱং দিৱাসোপ্পং ন তপতি, তাদিসং পন কস্মা ন তপেস্সতীতি? ৱদতি. থেৰস্সেৱ ৱা এতং ৱচনং, তস্মা অযমেত্থ অত্থো – বদ্ধেসু মুত্তং অসিতং মাদিসং খীণাসৱপব্বজিতং কস্মা দিৱাসোপ্পং তপে, ন তপেস্সতীতি? সেসগাথাসুপি এসেৱ নযো. দেৱতায হি ৱচনপক্খে – ‘‘এৱৰূপং খীণাসৱপব্বজিতং দিৱাসোপ্পং ন তপতি, তাদিসং পন কস্মা ন তপেস্সতি? তপেস্সতিযেৱা’’তি অত্থো. থেৰস্স ৱচনপক্খে – ‘‘এৱৰূপং মাদিসং খীণাসৱপব্বজিতং কস্মা দিৱাসোপ্পং তপে? ন তপতিযেৱা’’তি অত্থো. অযং পনেত্থ অনুত্তানপদৱণ্ণনা. ৱিনযাতি ৱিনযেন. সমতিক্কমাতি ৱট্টমূলিকায অৱিজ্জায সমতিক্কমেন. তং ঞাণন্তি তং চতুসচ্চঞাণং. পৰমোদানন্তি পৰমপৰিসুদ্ধং. পব্বজিতন্তি এৱৰূপেন ঞাণেন সমন্নাগতং পব্বজিতং. ৱিজ্জাযাতি চতুত্থমগ্গৱিজ্জায. আৰদ্ধৱীৰিযন্তি পগ্গহিতৱীৰিযং পৰিপুণ্ণৱীৰিযং. দুতিযং.