৫. মানত্থদ্ধসুত্তৱণ্ণনা

২০১. পঞ্চমে মানত্থদ্ধোতি ৱাতভৰিতভস্তা ৱিয মানেন থদ্ধো. আচৰিযন্তি সিপ্পুগ্গহণকালে আচৰিযো অনভিৱাদেন্তস্স সিপ্পং ন দেতি, অঞ্ঞস্মিং পন কালে তং ন অভিৱাদেতি, অত্থিভাৱম্পিস্স ন জানাতি. নাযং সমণোতি এৱং কিৰস্স অহোসি – ‘‘যস্মা অযং সমণো মাদিসে জাতিসম্পন্নব্ৰাহ্মণে সম্পত্তে পটিসন্থাৰমত্তম্পি ন কৰোতি, তস্মা ন কিঞ্চি জানাতী’’তি.

অব্ভুতৱিত্তজাতাতি অভূতপুব্বায তুট্ঠিযা সমন্নাগতা. কেসু চস্সাতি কেসু ভৱেয্য. ক্যস্সাতি কে অস্স পুগ্গলস্স. অপচিতা অস্সূতি অপচিতিং দস্সেতুং যুত্তা ভৱেয্যুং. অৰহন্তেতি ইমায গাথায দেসনাকুসলত্তা অত্তানং অন্তোকত্ৱা পূজনেয্যং দস্সেতি. পঞ্চমং.