৯. তুৰূব্ৰহ্মসুত্তৱণ্ণনা
১৮০. নৱমে আবাধিকোতি ‘‘সাসপমত্তীহি পীড়কাহী’’তিআদিনা নযেন অনন্তৰসুত্তে আগতেন আবাধেন আবাধিকো. বাড়্হগিলানোতি অধিমত্তগিলানো. তুৰূতি কোকালিকস্স উপজ্ঝাযো তুৰুত্থেৰো নাম অনাগামিফলং পত্ৱা ব্ৰহ্মলোকে নিব্বত্তো. সো ভূমট্ঠকদেৱতা আদিং কত্ৱা, ‘‘অযুত্তং কোকালিকেন কতং অগ্গসাৱকে অন্তিমৱত্থুনা অব্ভাচিক্খন্তেনা’’তি পৰম্পৰায ব্ৰহ্মলোকসম্পত্তং কোকালিকস্স পাপকম্মং সুত্ৱা – ‘‘মা ময্হং পস্সন্তস্সেৱ ৱৰাকো নস্সি, ওৱদিস্সামি নং থেৰেসু চিত্তপসাদত্থাযা’’তি আগন্ত্ৱা তস্স পুৰতো অট্ঠাসি. তং সন্ধায ৱুত্তং ‘‘তুৰূ পচ্চেকব্ৰহ্মা’’তি. পেসলাতি পিযসীলা. কোসি ত্ৱং, আৱুসোতি নিপন্নকোৱ কবৰক্খীনি উম্মীলেত্ৱা এৱমাহ. পস্স যাৱঞ্চ তেতি পস্স যত্তকং তযা অপৰদ্ধং, অত্তনো নলাটে মহাগণ্ডং অপস্সন্তো সাসপমত্তায পীড়কায মং চোদেতব্বং মঞ্ঞসীতি আহ.
অথ নং ‘‘অদিট্ঠিপ্পত্তো অযং ৱৰাকো, গিলৱিসো ৱিয কস্সচি ৱচনং ন কৰিস্সতী’’তি ঞত্ৱা পুৰিসস্স হীতিআদিমাহ. তত্থ কুঠাৰীতি কুঠাৰিসদিসা ফৰুসা ৱাচা. ছিন্দতীতি কুসলমূলসঙ্খাতে মূলেযেৱ নিকন্ততি. নিন্দিযন্তি নিন্দিতব্বং দুস্সীলপুগ্গলং. পসংসতীতি উত্তমত্থে সম্ভাৱেত্ৱা খীণাসৱোতি ৱদতি. তং ৱা নিন্দতি যো পসংসিযোতি, যো ৱা পসংসিতব্বো খীণাসৱো, তং অন্তিমৱত্থুনা চোদেন্তো ‘‘দুস্সীলো অয’’ন্তি ৱদতি. ৱচিনাতি মুখেন সো কলিন্তি, সো তং অপৰাধং মুখেন ৱিচিনাতি নাম. কলিনা তেনাতি তেন অপৰাধেন সুখং ন ৱিন্দতি. নিন্দিযপসংসায হি পসংসিযনিন্দায চ সমকোৱ ৱিপাকো.
সব্বস্সাপি সহাপি অত্তনাতি সব্বেন সকেনপি অত্তনাপি সদ্ধিং যো অক্খেসু ধনপৰাজযো নাম, অযং অপ্পমত্তকো অপৰাধো. যো সুগতেসূতি যো পন সম্মগ্গতেসু পুগ্গলেসু চিত্তং পদুস্সেয্য, অযং চিত্তপদোসোৱ ততো কলিতো মহন্ততৰো কলি.
ইদানি তস্স মহন্ততৰভাৱং দস্সেন্তো সতং সহস্সানন্তিআদিমাহ. তত্থ সতং সহস্সানন্তি নিৰব্বুদগণনায সতসহস্সং. ছত্তিংসতীতি অপৰানি ছত্তিংসতি নিৰব্বুদানি. পঞ্চ চাতি অব্বুদগণনায পঞ্চ অব্বুদানি. যমৰিযগৰহীতি যং অৰিযে গৰহন্তো নিৰযং উপপজ্জতি, তত্থ এত্তকং আযুপ্পমাণন্তি. নৱমং.