৬. পত্তসুত্তৱণ্ণনা

১৫২. ছট্ঠে পঞ্চন্নং উপাদানক্খন্ধানং উপাদাযাতি পঞ্চ উপাদানক্খন্ধে আদিযিত্ৱা, সভাৱসামঞ্ঞলক্খণৱসেন নানপ্পকাৰতো ৱিভজিত্ৱা দস্সেন্তো. সন্দস্সেতীতি খন্ধানং সভাৱলক্খণাদীনি দস্সেতি. সমাদপেতীতি গণ্হাপেতি. সমুত্তেজেতীতি সমাদানম্হি উস্সাহং জনেতি. সম্পহংসেতীতি পটিৱিদ্ধগুণেন ৱোদাপেতি জোতাপেতি. অট্ঠিং কত্ৱাতি অত্থিকং কত্ৱা, ‘‘অযং নো অধিগন্তব্বো অত্থো’’তি এৱং সল্লক্খেত্ৱা তায দেসনায অত্থিকা হুত্ৱা. মনসি কত্ৱাতি চিত্তে ঠপেত্ৱা. সব্বচেতসো সমন্নাহৰিত্ৱাতি সব্বেন তেন কম্মকাৰকচিত্তেন সমন্নাহৰিত্ৱা. ওহিতসোতাতি ঠপিতাসোতা. অব্ভোকাসে নিক্খিত্তাতি ওতাপনত্থায ঠপিতা.

ৰূপং ৱেদযিতং সঞ্ঞান্তি, এতে ৰূপাদযো তযো খন্ধা. যঞ্চ সঙ্খতন্তি ইমিনা সঙ্খাৰক্খন্ধো গহিতো. এৱং তত্থ ৱিৰজ্জতীতি ‘‘এসো অহং ন হোমি, এতং ময্হং ন হোতী’’তি পস্সন্তো এৱং তেসু খন্ধেসু ৱিৰজ্জতি. খেমত্তন্তি খেমীভূতং অত্তভাৱং. ইমিনা ফলক্খণং দস্সেতি. অন্ৱেসন্তি ভৱযোনিগতিঠিতিসত্তাৱাসসঙ্খাতেসু সব্বট্ঠানেসু পৰিযেসমানা. নাজ্ঝগাতি ন পস্সীতি. ছট্ঠং.