১. জৰাসুত্তৱণ্ণনা

৫১. জৰাৱগ্গস্স পঠমে সাধূতি লদ্ধকং ভদ্দকং. সীলং যাৱ জৰাতি ইমিনা ইদং দস্সেতি – যথা মুত্তামণিৰত্তৱত্থাদীনি আভৰণানি তৰুণকালেযেৱ সোভন্তি, জৰাজিণ্ণকালে তানি ধাৰেন্তো ‘‘অযং অজ্জাপি বালভাৱং পত্থেতি, উম্মত্তকো মঞ্ঞে’’তি ৱত্তব্বতং আপজ্জতি, ন এৱং সীলং. সীলঞ্হি নিচ্চকালং সোভতি. বালকালেপি হি সীলং ৰক্খন্তং ‘‘কিং ইমস্স সীলেনা’’তি? ৱত্তাৰো নত্থি. মজ্ঝিমকালেপি মহল্লককালেপীতি.

সদ্ধা সাধু পতিট্ঠিতাতি হত্থাড়ৱকচিত্তগহপতিআদীনং ৱিয মগ্গেন আগতা পতিট্ঠিতসদ্ধা নাম সাধু. পঞ্ঞা নৰানং ৰতনন্তি এত্থ চিত্তীকতট্ঠাদীহি ৰতনং ৱেদিতব্বং. ৱুত্তঞ্হেতং –

‘‘যদি চিত্তীকতন্তি ৰতনং, ননু ভগৱা চিত্তীকতো পুৰিসসীহো, যে চ লোকে চিত্তীকতা, তেসং চিত্তীকতো ভগৱা. যদি ৰতিকৰন্তি ৰতনং, ননু ভগৱা ৰতিকৰো পুৰিসসীহো, তস্স ৱচনেন চৰন্তা ঝানৰতিসুখেন অভিৰমন্তি. যদি অতুল্যন্তি ৰতনং, ননু ভগৱা অতুলো পুৰিসসীহো. ন হি সক্কা তুলেতুং গুণেহি গুণপাৰমিং গতো. যদি দুল্লভন্তি ৰতনং, ননু ভগৱা দুল্লভো পুৰিসসীহো. যদি অনোমসত্তপৰিভোগন্তি ৰতনং, ননু ভগৱা অনোমো সীলেন সমাধিনা পঞ্ঞায ৱিমুত্তিযা ৱিমুত্তিঞাণদস্সনেনা’’তি.

ইধ পন দুল্লভপাতুভাৱট্ঠেন পঞ্ঞা ‘‘ৰতন’’ন্তি ৱুত্তং. পুঞ্ঞন্তি পুঞ্ঞচেতনা, সা হি অৰূপত্তা পৰিহৰিতুং ন সক্কাতি. পঠমং.