১. সত্তিসুত্তৱণ্ণনা

২১. সত্তিৱগ্গস্স পঠমে সত্তিযাতি দেসনাসীসমেতং. একতোখাৰাদিনা সত্থেনাতি অত্থো. ওমট্ঠোতি পহতো. চত্তাৰো হি পহাৰা ওমট্ঠো উম্মট্ঠো মট্ঠো ৱিমট্ঠোতি. তত্থ উপৰি ঠত্ৱা অধোমুখং দিন্নপহাৰো ওমট্ঠো নাম; হেট্ঠা ঠত্ৱা উদ্ধংমুখং দিন্নো উম্মট্ঠো নাম; অগ্গড়সূচি ৱিয ৱিনিৱিজ্ঝিত্ৱা গতো মট্ঠো নাম; সেসো সব্বোপি ৱিমট্ঠো নাম. ইমস্মিং পন ঠানে ওমট্ঠো গহিতো. সো হি সব্বদাৰুণো দুৰুদ্ধৰসল্লো দুত্তিকিচ্ছো অন্তোদোসো অন্তোপুব্বলোহিতোৱ হোতি, পুব্বলোহিতং অনিক্খমিত্ৱা ৱণমুখং পৰিযোনন্ধিত্ৱা তিট্ঠতি. পুব্বলোহিতং নিহৰিতুকামেহি মঞ্চেন সদ্ধিং বন্ধিত্ৱা অধোসিৰো কাতব্বো হোতি, মৰণং ৱা মৰণমত্তং ৱা দুক্খং পাপুণাতি. পৰিব্বজেতি ৱিহৰেয্য.

ইমায গাথায কিং কথেতি? যথা সত্তিযা ওমট্ঠো পুৰিসো সল্লুব্বহন-ৱণতিকিচ্ছনানং অত্থায ৱীৰিযং আৰভতি, পযোগং কৰোতি পৰক্কমতি. যথা চ ডয্হমানো মত্থকে আদিত্তসীসো তস্স নিব্বাপনত্থায ৱীৰিযং আৰভতি, পযোগং কৰোতি পৰক্কমতি, এৱমেৱ ভিক্খু কামৰাগং পহানায সতো অপ্পমত্তো হুত্ৱা ৱিহৰেয্য ভগৱাতি কথেসি.

অথ ভগৱা চিন্তেসি – ইমায দেৱতায উপমা তাৱ দড়্হং কত্ৱা আনীতা, অত্থং পন পৰিত্তকং গহেত্ৱা ঠিতা, পুনপ্পুনং কথেন্তীপি হেসা কামৰাগস্স ৱিক্খম্ভনপহানমেৱ কথেয্য. যাৱ চ কামৰাগো মগ্গেন ন সমুগ্ঘাটিযতি, তাৱ অনুবদ্ধোৱ হোতি. ইতি তমেৱ ওপম্মং গহেত্ৱা পঠমমগ্গৱসেন দেসনং ৱিনিৱট্টেত্ৱা দেসেন্তো দুতিযং গাথমাহ. তস্সত্থো পুৰিমানুসাৰেনেৱ ৱেদিতব্বোতি. পঠমং.