৩. মঘদেৱসুত্তৱণ্ণনা
৩০৮. এৱং মে সুতন্তি মঘদেৱসুত্তং. তত্থ মঘদেৱঅম্বৱনেতি পুব্বে মঘদেৱো নাম ৰাজা তং অম্বৱনং ৰোপেসি. তেসু ৰুক্খেসু পলুজ্জমানেসু অপৰভাগে অঞ্ঞেপি ৰাজানো ৰোপেসুংযেৱ. তং পন পঠমৱোহাৰৱসেন মঘদেৱম্বৱনন্তেৱ সঙ্খং গতং. সিতং পাত্ৱাকাসীতি সাযন্হসমযে ৱিহাৰচাৰিকং চৰমানো ৰমণীযং ভূমিভাগং দিস্ৱা – ‘‘ৱসিতপুব্বং নু খো মে ইমস্মিং ওকাসে’’তি আৱজ্জন্তো – ‘‘পুব্বে অহং মঘদেৱো নাম ৰাজা হুত্ৱা ইমং অম্বৱনং ৰোপেসিং, এত্থেৱ পব্বজিত্ৱা চত্তাৰো ব্ৰহ্মৱিহাৰে ভাৱেত্ৱা ব্ৰহ্মলোকে নিব্বত্তিং. তং খো পনেতং কাৰণং ভিক্খুসঙ্ঘস্স অপাকটং, পাকটং কৰিস্সামী’’তি অগ্গগ্গদন্তে দস্সেন্তো সিতং পাতু অকাসি.
ধম্মো অস্স অত্থীতি ধম্মিকো. ধম্মেন ৰাজা জাতোতি ধম্মৰাজা. ধম্মে ঠিতোতি দসকুসলকম্মপথধম্মে ঠিতো. ধম্মং চৰতীতি সমং চৰতি. তত্ৰ ব্ৰাহ্মণগহপতিকেসূতি যোপি সো পুব্বৰাজূহি ব্ৰাহ্মণানং দিন্নপৰিহাৰো, তং অহাপেত্ৱা পকতিনিযামেনেৱ অদাসি, তথা গহপতিকানং. তং সন্ধাযেতং ৱুত্তং. পক্খস্সাতি ইমিনা পাটিহাৰিকপক্খোপি সঙ্গহিতো. অট্ঠমীউপোসথস্স হি পচ্চুগ্গমনানুগ্গমনৱসেন সত্তমিযঞ্চ নৱমিযঞ্চ, চাতুদ্দসপন্নৰসানং পচ্চুগ্গমনানুগ্গমনৱসেন তেৰসিযঞ্চ পাটিপদে চাতি ইমে দিৱসা পাটিহাৰিকপক্খাতি ৱেদিতব্বা. তেসুপি উপোসথং উপৱসি.
৩০৯. দেৱদূতাতি দেৱোতি মচ্চু, তস্স দূতাতি দেৱদূতা. সিৰস্মিঞ্হি পলিতেসু পাতুভূতেসু মচ্চুৰাজস্স সন্তিকে ঠিতো ৱিয হোতি, তস্মা পলিতানি মচ্চুদেৱস্স দূতাতি ৱুচ্চন্তি. দেৱা ৱিয দূতাতিপি দেৱদূতা. যথা হি অলঙ্কতপটিযত্তায দেৱতায আকাসে ঠত্ৱা ‘‘অসুকদিৱসে মৰিস্সতী’’তি ৱুত্তে তং তথেৱ হোতি, এৱং সিৰস্মিং পলিতেসু পাতুভূতেসু দেৱতাব্যাকৰণসদিসমেৱ হোতি. তস্মা পলিতানি দেৱসদিসা দূতাতি ৱুচ্চন্তি. ৱিসুদ্ধিদেৱানং দূতাতিপি দেৱদূতা. সব্ববোধিসত্তা হি জিণ্ণব্যাধিতমতপব্বজিতে দিস্ৱাৱ সংৱেগমাপজ্জিত্ৱা নিক্খম্ম পব্বজন্তি. যথাহ –
‘‘জিণ্ণঞ্চ দিস্ৱা দুখিতঞ্চ ব্যাধিতং,
মতঞ্চ দিস্ৱা গতমাযুসঙ্খযং;
কাসাযৱত্থং পব্বজিতঞ্চ দিস্ৱা,
তস্মা অহং পব্বজিতোম্হি ৰাজা’’তি.
ইমিনা পৰিযাযেন পলিতানি ৱিসুদ্ধিদেৱানং দূতত্তা দেৱদূতাতি ৱুচ্চন্তি.
কপ্পকস্স গামৱৰং দত্ৱাতি সতসহস্সুট্ঠানকং জেট্ঠকগামং দত্ৱা. কস্মা অদাসি? সংৱিগ্গমানসত্তা. তস্স হি অঞ্জলিস্মিং ঠপিতানি পলিতানি দিস্ৱাৱ সংৱেগো উপ্পজ্জতি. অঞ্ঞানি চতুৰাসীতিৱস্সসহস্সানি আযু অত্থি, এৱং সন্তেপি মচ্চুৰাজস্স সন্তিকে ঠিতং ৱিয অত্তানং মঞ্ঞমানো সংৱিগ্গো পব্বজ্জং ৰোচেতি. তেন ৱুত্তং –
‘‘সিৰে দিস্ৱান পলিতং, মঘদেৱো দিসম্পতি;
সংৱেগং অলভী ধীৰো, পব্বজ্জং সমৰোচযী’’তি.
অপৰম্পি ৱুত্তং –
‘‘উত্তমঙ্গৰুহা ময্হং, ইমে জাতা ৱযোহৰা;
পাতুভূতা দেৱদূতা, পব্বজ্জাসমযো মমা’’তি.
পুৰিসযুগেতি ৱংসসম্ভৱে পুৰিসে. কেসমস্সুং ওহাৰেত্ৱাতি তাপসপব্বজ্জং পব্বজন্তাপি হি পঠমং কেসমস্সুং ওহাৰেত্ৱা পব্বজন্তি, ততো পট্ঠায ৱড্ঢিতে কেসে বন্ধিত্ৱা জটাকলাপধৰা হুত্ৱা ৱিচৰন্তি. বোধিসত্তোপি তাপসপব্বজ্জং পব্বজি. পব্বজিতো পন অনেসনং অননুযুঞ্জিত্ৱা ৰাজগেহতো আহটভিক্খায যাপেন্তো ব্ৰহ্মৱিহাৰং ভাৱেসি. তস্মা সো মেত্তাসহগতেনাতিআদি ৱুত্তং.
কুমাৰকীড়িতং কীড়ীতি অঙ্কেন অঙ্কং পৰিহৰিযমানো কীড়ি. মালাকলাপং ৱিয হি নং উক্খিপিত্ৱাৱ ৱিচৰিংসু. ৰঞ্ঞো মঘদেৱস্স পুত্তো…পে… পব্বজীতি ইমস্স পব্বজিতদিৱসে পঞ্চ মঙ্গলানি অহেসুং. মঘদেৱৰঞ্ঞো মতকভত্তং, তস্স ৰঞ্ঞো পব্বজিতমঙ্গলং, তস্স পুত্তস্স ছত্তুস্সাপনমঙ্গলং, তস্স পুত্তস্স উপৰজ্জমঙ্গলং, তস্স পুত্তস্স নামকৰণমঙ্গলন্তি একস্মিংযেৱ সমযে পঞ্চ মঙ্গলানি অহেসুং, সকলজম্বুদীপতলে উন্নঙ্গলমহোসি.
৩১১. পুত্তপপুত্তকাতি পুত্তা চ পুত্তপুত্তা চাতি এৱং পৱত্তা তস্স পৰম্পৰা. পচ্ছিমকো অহোসীতি পব্বজ্জাপচ্ছিমকো অহোসি. বোধিসত্তো কিৰ ব্ৰহ্মলোকে নিব্বত্তো – ‘‘পৱত্ততি নু খো তং মযা মনুস্সলোকে নিহতং কল্যাণৱত্ত’’ন্তি আৱজ্জন্তো অদ্দস – ‘‘এত্তকং অদ্ধানং পৱত্ততি, ইদানি ন পৱত্তিস্সতী’’তি. ন খো পনাহং ময্হং পৱেণিযা উচ্ছিজ্জিতুং দস্সামীতি অত্তনো ৱংসে জাতৰঞ্ঞোযেৱ অগ্গমহেসিযা কুচ্ছিস্মিং পটিসন্ধিং গহেত্ৱা অত্তনো ৱংসস্স নেমিং ঘটেন্তো ৱিয নিব্বত্তো, তেনেৱস্স নিমীতি নামং অহোসি. ইতি সো পব্বজিতৰাজূনং সব্বপচ্ছিমকো হুত্ৱা পব্বজিতোতি পব্বজ্জাপচ্ছিমকো অহোসি. গুণেহি পন অতিৰেকতৰো. তস্স হি সব্বৰাজূহি অতিৰেকতৰা দ্ৱে গুণা অহেসুং. চতূসু দ্ৱাৰেসু সতসহস্সং সতসহস্সং ৱিস্সজ্জেত্ৱা দেৱসিকং দানং অদাসি, অনুপোসথিকস্স চ দস্সনং নিৱাৰেসি. অনুপোসথিকেসু হি ৰাজানং পস্সিস্সামাতি গতেসু দোৱাৰিকো পুচ্ছতি ‘‘তুম্হে উপোসথিকা নো ৱা’’তি. যে অনুপোসথিকা হোন্তি, তে নিৱাৰেতি ‘‘অনুপোসথিকানং ৰাজা দস্সনং ন দেতী’’তি. ‘‘মযং জনপদৱাসিনো কালে ভোজনং কুহিং লভিস্সামা’’তিপি তত্থ ৱচনোকাসো নত্থি. চতূসু হি দ্ৱাৰেসু ৰাজঙ্গণে চ অনেকানি ভত্তচাটিসহস্সানি পটিযত্তানেৱ হোন্তি. তস্মা মহাজনো ইচ্ছিতিচ্ছিতট্ঠানে মস্সুং কাৰেত্ৱা ন্হাযিত্ৱা ৱত্থানি পৰিৱত্তেত্ৱা যথাৰুচিতং ভোজনং ভুঞ্জিত্ৱা উপোসথঙ্গানি অধিট্ঠায ৰঞ্ঞো গেহদ্ৱাৰং গচ্ছতি. দোৱাৰিকেন ‘‘উপোসথিকা তুম্হে’’তি পুচ্ছিতপুচ্ছিতা ‘‘আম আমা’’তি ৱদন্তি. তেন হি আগচ্ছথাতি পৱেসেত্ৱা ৰঞ্ঞো দস্সেতি. ইতি ইমেহি দ্ৱীহি গুণেহি অতিৰেকতৰো অহোসি.
৩১২. দেৱানং তাৱতিংসানন্তি তাৱতিংসভৱনে নিব্বত্তদেৱানং. তে কিৰ দেৱা ৱিদেহৰট্ঠে মিথিলনগৰৱাসিনো ৰঞ্ঞো ওৱাদে ঠত্ৱা পঞ্চ সীলানি ৰক্খিত্ৱা উপোসথকম্মং কত্ৱা তত্থ নিব্বত্তা ৰঞ্ঞো গুণকথং কথেন্তি. তে সন্ধায ৱুত্তং ‘‘দেৱানং তাৱতিংসান’’ন্তি.
নিসিন্নো হোতীতি পাসাদৱৰস্স উপৰিগতো দানঞ্চ সীলঞ্চ উপপৰিক্খমানো নিসিন্নো হোতি. এৱং কিৰস্স অহোসি – ‘‘দানং নু খো মহন্তং উদাহু সীলং, যদি দানং মহন্তং, অজ্ঝোত্থৰিত্ৱা দানমেৱ দস্সামি. অথ সীলং, সীলমেৱ পূৰিস্সামী’’তি. তস্স ‘‘ইদং মহন্তং ইদং মহন্ত’’ন্তি নিচ্ছিতুং অসক্কোন্তস্সেৱ সক্কো গন্ত্ৱা পুৰতো পাতুৰহোসি. তেন ৱুত্তং অথ খো, আনন্দ,…পে… সম্মুখে পাতুৰহোসীতি. এৱং কিৰস্স অহোসি – ‘‘ৰঞ্ঞো কঙ্খা উপ্পন্না, তস্স কঙ্খচ্ছেদনত্থং পঞ্হঞ্চ কথেস্সামি, ইধাগমনত্থায পটিঞ্ঞঞ্চ গণ্হিস্সামী’’তি. তস্মা গন্ত্ৱা সম্মুখে পাতুৰহোসি. ৰাজা অদিট্ঠপুব্বং ৰূপং দিস্ৱা ভীতো অহোসি লোমহট্ঠজাতো. অথ নং সক্কো – ‘‘মা ভাযি, মহাৰাজ, ৱিস্সত্থো পঞ্হং পুচ্ছ, কঙ্খং তে পটিৱিনোদেস্সামী’’তি আহ.
ৰাজা –
‘‘পুচ্ছামি তং মহাৰাজ, সব্বভূতানমিস্সৰ;
দানং ৱা ব্ৰহ্মচৰিযং ৱা, কতমং সু মহপ্ফল’’ন্তি. –
পঞ্হং পুচ্ছি. সক্কো – ‘‘দানং নাম কিং, সীলমেৱ গুণৱিসিট্ঠতায মহন্তং. অহঞ্হি পুব্বে, মহাৰাজ, দসৱস্সসহস্সানি দসন্নং জটিলসহস্সানং দানং দত্ৱা পেত্তিৱিসযতো ন মুত্তো, সীলৱন্তা পন ময্হং দানং ভুঞ্জিত্ৱা ব্ৰহ্মলোকে নিব্বত্তা’’তি ৱত্ৱা ইমা গাথা অৱোচ –
‘‘হীনেন ব্ৰহ্মচৰিযেন, খত্তিযে উপপজ্জতি;
মজ্ঝিমেন চ দেৱত্তং, উত্তমেন ৱিসুজ্ঝতি.
ন হেতে সুলভা কাযা, যাচযোগেন কেনচি;
যে কাযে উপপজ্জন্তি, অনাগাৰা তপস্সিনো’’তি. (জা. ২.২২.৪২৯-৪৩০);
এৱং ৰঞ্ঞো কঙ্খং ৱিনোদেত্ৱা দেৱলোকগমনায পটিঞ্ঞাগহণত্থং লাভা তে মহাৰাজাতিআদিমাহ. তত্থ অৱিকম্পমানোতি অভাযমানো. অধিৱাসেসীতি অহং মহাজনং কুসলং সমাদপেমি, পুঞ্ঞৱন্তানং পন ৱসনট্ঠানং দিস্ৱা আগতেন মনুস্সপথে সুখং কথেতুং হোতীতি অধিৱাসেসি.
৩১৩. এৱং ভদ্দন্তৱাতি এৱং হোতু ভদ্দকং তৱ ৱচনন্তি ৱত্ৱা. যোজেত্ৱাতি একস্মিংযেৱ যুগে সহস্সঅস্সাজানীযে যোজেত্ৱা. তেসং পন পাটিযেক্কং যোজনকিচ্চং নত্থি, মনং আগম্ম যুত্তাযেৱ হোন্তি. সো পন দিব্বৰথো দিযড্ঢযোজনসতিকো হোতি, নদ্ধিতো পট্ঠায ৰথসীসং পঞ্ঞাসযোজনানি, অক্খবন্ধো পণ্ণাসযোজনানি, অক্খবন্ধতো পট্ঠায পচ্ছাভাগো পণ্ণাসযোজনানি, সব্বো সত্তৱণ্ণৰতনমযো. দেৱলোকো নাম উদ্ধং, মনুস্সলোকো অধো, তস্মা হেট্ঠামুখং ৰথং পেসেসীতি ন সল্লক্খেতব্বং. যথা পন পকতিমগ্গং পেসেতি, এৱমেৱ মনুস্সানং সাযমাসভত্তে নিট্ঠিতে চন্দেন সদ্ধিং যুগনদ্ধং কত্ৱা পেসেসি, যমকচন্দা উট্ঠিতা ৱিয অহেসুং. মহাজনো দিস্ৱা ‘‘যমকচন্দা উগ্গতা’’তি আহ. আগচ্ছন্তে আগচ্ছন্তে ন যমকচন্দা, একং ৱিমানং, ন ৱিমানং, একো ৰথোতি. ৰথোপি আগচ্ছন্তো আগচ্ছন্তো পকতিৰথপ্পমাণোৱ, অস্সাপি পকতিঅস্সপ্পমাণাৱ অহেসুং. এৱং ৰথং আহৰিত্ৱা ৰঞ্ঞো পাসাদং পদক্খিণং কত্ৱা পাচীনসীহপঞ্জৰট্ঠানে ৰথং নিৱত্তেত্ৱা আগতমগ্গাভিমুখং কত্ৱা সীহপঞ্জৰে ঠত্ৱাৱ আৰোহনসজ্জং ঠপেসি.
অভিৰুহ মহাৰাজাতি ৰাজা – ‘‘দিব্বযানং মে লদ্ধ’’ন্তি ন তাৱদেৱ অভিৰুহি, নাগৰানং পন ওৱাদং অদাসি ‘‘পস্সথ তাতা, যং মে সক্কেন দেৱৰঞ্ঞা দিব্বৰথো পেসিতো, সো চ খো ন জাতিগোত্তং ৱা কুলপ্পদেসং ৱা পটিচ্চ পেসিতো, ময্হং পন সীলাচাৰগুণে পসীদিত্ৱা পেসিতো. সচে তুম্হেপি সীলং ৰক্খিস্সথ, তুম্হাকম্পি পেসেস্সতি, এৱং ৰক্খিতুং যুত্তং নামেতং সীলং. নাহং দেৱলোকং গন্ত্ৱা চিৰাযিস্সামি, অপ্পমত্তা হোথা’’তি মহাজনং ওৱদিত্ৱা পঞ্চসু সীলেসু পতিট্ঠাপেত্ৱা ৰথং অভিৰুহি. ততো মাতলি সঙ্গাহকো ‘‘অহম্পি মহাৰাজস্স মমানুচ্ছৱিকং কৰিস্সামী’’তি আকাসম্হি দ্ৱে মগ্গে দস্সেত্ৱা অপিচ মহাৰাজাতিআদিমাহ.
তত্থ কতমেনাতি, মহাৰাজ, ইমেসু মগ্গেসু একো নিৰযং গচ্ছতি, একো দেৱলোকং, তেসু তং কতমেন নেমি. যেনাতি যেন মগ্গেন গন্ত্ৱা যত্থ পাপকম্মন্তা পাপকানং কম্মানং ৱিপাকং পটিসংৱেদিযন্তি, তং ঠানং সক্কা হোতি পস্সিতুন্তি অত্থো. দুতিযপদেপি এসেৱ নযো. জাতকেপি –
‘‘কেন তং নেমি মগ্গেন, ৰাজসেট্ঠ দিসম্পতি;
যেন ৱা পাপকম্মন্তা, পুঞ্ঞকম্মা চ যে নৰা’’তি. (জা. ২.২২.৪৫০) –
গাথায অযমেৱত্থো. তেনেৱাহ –
‘‘নিৰযে তাৱ পস্সামি, আৱাসে পাপকম্মিনং;
ঠানানি লুদ্দকম্মানং, দুস্সীলানঞ্চ যা গতী’’তি. (জা. ২.২২.৪৫১);
উভযেনেৱ মং মাতলি নেহীতি মাতলি দ্ৱীহি মগ্গেহি মং নেহি, অহং নিৰযং পস্সিতুকামো দেৱলোকম্পীতি. পঠমং কতমেন নেমীতি. পঠমং নিৰযমগ্গেন নেহীতি. ততো মাতলি অত্তনো আনুভাৱেন ৰাজানং পঞ্চদস মহানিৰযে দস্সেসি. ৱিত্থাৰকথা পনেত্থ –
‘‘দস্সেসি মাতলি ৰঞ্ঞো, দুগ্গং ৱেতৰণিং নদিং;
কুথিতং খাৰসংযুত্তং, তত্তং অগ্গিসিখূপম’’ন্তি. (জা. ২.২২.৪৫২) –
জাতকে ৱুত্তনযেন ৱেদিতব্বা. নিৰযং দস্সেত্ৱা ৰথং নিৱত্তেত্ৱা দেৱলোকাভিমুখং গন্ত্ৱা বীৰণীদেৱধীতায সোণদিন্নদেৱপুত্তস্স গণদেৱপুত্তানঞ্চ ৱিমানানি দস্সেন্তো দেৱলোকং নেসি. তত্ৰাপি ৱিত্থাৰকথা –
‘‘যদি তে সুতা বীৰণী জীৱলোকে,
আমাযদাসী অহু ব্ৰাহ্মণস্স;
সা পত্তকালে অতিথিং ৱিদিত্ৱা,
মাতাৱ পুত্তং সকিমাভিনন্দী;
সংযমা সংৱিভাগা চ,
সা ৱিমানস্মি মোদতী’’তি. (জা. ২.২২.৫০৭) –
জাতকে ৱুত্তনযেনেৱ ৱেদিতব্বা.
এৱং গচ্ছতো পন তস্স ৰথনেমি ৱট্টিযা চিত্তকূটদ্ৱাৰকোট্ঠকস্স উম্মাৰে পহতমত্তেৱ দেৱনগৰে কোলাহলং অহোসি. সক্কং দেৱৰাজানং এককংযেৱ ওহায দেৱসঙ্ঘো মহাসত্তং পচ্চুগ্গমনমকাসি, তং দেৱতানং আদৰং দিস্ৱা সক্কো চিত্তং সন্ধাৰেতুং অসক্কোন্তো – ‘‘অভিৰম, মহাৰাজ, দেৱেসু দেৱানুভাৱেনা’’তি আহ. এৱং কিৰস্স অহোসি – ‘‘অযং ৰাজা অজ্জ আগন্ত্ৱা একদিৱসেনেৱ দেৱগণং অত্তনো অভিমুখমকাসি. সচে একং দ্ৱে দিৱসে ৱসিস্সতি, ন মং দেৱা ওলোকেস্সন্তী’’তি. সো উসূযমানো, ‘‘মহাৰাজ, তুয্হং ইমস্মিং দেৱলোকে ৱসিতুং পুঞ্ঞং নত্থি, অঞ্ঞেসং পুঞ্ঞেন ৱসাহী’’তি ইমিনা অধিপ্পাযেন এৱমাহ. বোধিসত্তো – ‘‘নাসক্খি জৰসক্কো মনং সন্ধাৰেতুং, পৰং নিস্সায লদ্ধং খো পন যাচিত্ৱা লদ্ধভণ্ডকং ৱিয হোতী’’তি পটিক্খিপন্তো অলং মাৰিসাতিআদিমাহ. জাতকেপি ৱুত্তং –
‘‘যথা যাচিতকং যানং, যথা যাচিতকং ধনং;
এৱংসম্পদমেৱে তং, যং পৰতো দানপচ্চযা;
ন চাহমেতমিচ্ছামি, যং পৰতো দানপচ্চযা’’তি. (জা. ২.২২.৫৮৫-৫৮৬) –
সব্বং ৱত্তব্বং. বোধিসত্তো পন মনুস্সত্তভাৱেন কতিৱাৰে দেৱলোকং গতোতি. চত্তাৰো – মন্ধাতুৰাজকালে সাধিনৰাজকালে গুত্তিলৱীণাৱাদককালে নিমিমহাৰাজকালেতি. সো মন্ধাতুকালে দেৱলোকে অসঙ্খ্যেয্যং কালং ৱসি, তস্মিঞ্হি ৱসমানেযেৱ ছত্তিংস সক্কা চৱিংসু. সাধিনৰাজকালে সত্তাহং ৱসি, মনুস্সগণনায সত্ত ৱস্সসতানি হোন্তি. গুত্তিলৱীণাৱাদককালে চ নিমিৰাজকালে চ মুহুত্তমত্তং ৱসি, মনুস্সগণনায সত্ত দিৱসানি হোন্তি.
৩১৪. তত্থেৱ মিথিলং পটিনেসীতি পটিনেত্ৱা পকতিসিৰিগব্ভেযেৱ পতিট্ঠাপেসি.
৩১৫. কড়াৰজনকোতি তস্স নামং. কড়াৰদন্ততায পন কড়াৰজনকোতি ৱুত্তো. ন সো অগাৰস্মা অনগাৰিযং পব্বজীতি এত্তকমত্তমেৱ ন অকাসি, সেসং সব্বং পাকতিকমেৱ অহোসি.
৩১৬. সমুচ্ছেদো হোতীতি এত্থ কল্যাণৱত্তং কো সমুচ্ছিন্দতি, কেন সমুচ্ছিন্নং, কো পৱত্তেতি, কেন পৱত্তিতং নাম হোতীতি অযং ৱিভাগো ৱেদিতব্বো. তত্থ সীলৱা ভিক্খু ‘‘ন সক্কা মযা অৰহত্তং লদ্ধু’’ন্তি ৱীৰিযং অকৰোন্তো সমুচ্ছিন্দতি. দুস্সীলেন সমুচ্ছিন্নং নাম হোতি. সত্ত সেখা পৱত্তেন্তি. খীণাসৱেন পৱত্তিতং নাম হোতি. সেসং সব্বত্থ উত্তানমেৱাতি.
পপঞ্চসূদনিযা মজ্ঝিমনিকাযট্ঠকথায
মঘদেৱসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.