৫. উপাসকসুত্তৱণ্ণনা

১৫. পঞ্চমে ইচ্ছানঙ্গলকোতি ইচ্ছানঙ্গলনামকো কোসলেসু একো ব্ৰাহ্মণগামো, তংনিৱাসিতায তত্থ ৱা জাতো ভৱোতি ৱা ইচ্ছানঙ্গলকো. উপাসকোতি তীহি সৰণগমনেহি ভগৱতো সন্তিকে উপাসকভাৱস্স পৱেদিতত্তা উপাসকো পঞ্চসিক্খাপদিকো বুদ্ধমামকো, ধম্মমামকো, সঙ্ঘমামকো. কেনচিদেৱ কৰণীযেনাতি উদ্ধাৰসোধাপনাদিনা কেনচিদেৱ কত্তব্বেন. তীৰেত্ৱাতি নিট্ঠাপেত্ৱা. অযং কিৰ উপাসকো পুব্বে অভিণ্হং ভগৱন্তং উপসঙ্কমিত্ৱা পযিৰুপাসতি, সো কতিপযং কালং বহুকৰণীযতায সত্থু দস্সনং নাভিসম্ভোসি. তেনাহ ভগৱা – ‘‘চিৰস্সং খো ত্ৱং, উপাসক, ইমং পৰিযাযমকাসি, যদিদং ইধাগমনাযা’’তি.

তত্থ চিৰস্সন্তি চিৰেন. পৰিযাযন্তি ৱাৰং. যদিদন্তি নিপাতো, যো অযন্তি অত্থো. ইদং ৱুত্তং হোতি – ইধ মম সন্তিকে আগমনায যো অযং অজ্জ কতো ৱাৰো, তং ইমং চিৰেন পপঞ্চং কত্ৱা অকাসীতি. চিৰপটিকাহন্তি চিৰপটিকো অহং, চিৰকালতো পট্ঠায অহং উপসঙ্কমিতুকামোতি সম্বন্ধো. কেহিচি কেহিচীতি একচ্চেহি একচ্চেহি. অথ ৱা কেহিচি কেহিচীতি যেহি ৱা তেহি ৱা. তত্থ গাৰৱং দস্সেতি. সত্থৰি অভিপ্পসন্নস্স হি সত্থুদস্সনধম্মস্সৱনেসু ৱিয ন অঞ্ঞত্থ আদৰো হোতি. কিচ্চকৰণীযেহীতি এত্থ অৱস্সং কাতব্বং কিচ্চং, ইতৰং কৰণীযং. পঠমং ৱা কাতব্বং কিচ্চং, পচ্ছা কাতব্বং কৰণীযং. খুদ্দকং ৱা কিচ্চং, মহন্তং কৰণীযং. ব্যাৱটোতি উস্সুক্কো. এৱাহন্তি এৱং ইমিনা পকাৰেন অহং নাসক্খিং উপসঙ্কমিতুং, ন অগাৰৱাদিনাতি অধিপ্পাযো.

এতমত্থং ৱিদিত্ৱাতি দুল্লভে বুদ্ধুপ্পাদে মনুস্সত্তলাভে চ সত্তানং সকিঞ্চনভাৱেন কিচ্চপসুততায কুসলন্তৰাযো হোতি, ন অকিঞ্চনস্সাতি এতমত্থং সব্বাকাৰতো ৱিদিত্ৱা. ইমং উদানন্তি তদত্থপৰিদীপনমেৱ ইমং উদানং উদানেসি.

তত্থ সুখং ৱত তস্স ন হোতি কিঞ্চীতি যস্স পুগ্গলস্স কিঞ্চি ৰূপাদীসু একৱত্থুম্পি ‘‘মমেত’’ন্তি তণ্হায পৰিগ্গহিতভাৱেন ন হোতি নত্থি ন ৱিজ্জতি, সুখং ৱত তস্স পুগ্গলস্স, অহো সুখমেৱাতি অত্থো. ‘‘ন হোসী’’তিপি পাঠো, তস্স অতীতকালৱসেন অত্থো ৱেদিতব্বো. কেচি পন ন হোতি কিঞ্চীতি পদস্স ‘‘ৰাগাদিকিঞ্চনং যস্স ন হোতী’’তি অত্থং ৱণ্ণেন্তি, তং ন সুন্দৰং পৰিগ্গহধম্মৱসেন দেসনায আগতত্তা. ৰাগাদিকিঞ্চনন্তি পৰিগ্গহেতব্বস্সাপি সঙ্গহে সতি যুত্তমেৱ ৱুত্তং সিযা অথ ৱা যস্স পুগ্গলস্স কিঞ্চি অপ্পম্পি কিঞ্চনং পলিবোধজাতং ৰাগাদিকিঞ্চনাভাৱতো এৱ ন হোতি, তং তস্স অকিঞ্চনত্তং সুখস্স পচ্চযভাৱতো সুখং ৱতং, অহো সুখন্তি অত্থো. কস্স পন ন হোতি কিঞ্চনন্তি চে, আহ ‘‘সঙ্খাতধম্মস্স বহুস্সুতস্সা’’তি. যো চতূহিপি মগ্গসঙ্খাহি সোড়সকিচ্চনিপ্ফত্তিযা সঙ্খাতধম্মো কতকিচ্চো, ততো এৱ পটিৱেধবাহুসচ্চেন বহুস্সুতো, তস্স.

ইতি ভগৱা অকিঞ্চনভাৱে আনিসংসং দস্সেত্ৱা সকিঞ্চনভাৱে আদীনৱং দস্সেতুং ‘‘সকিঞ্চনং পস্সা’’তিআদিমাহ. তস্সত্থো – ৰাগাদিকিঞ্চনানং আমিসকিঞ্চনানঞ্চ অত্থিতায সকিঞ্চনং, সকিঞ্চনত্তা এৱ অলদ্ধানঞ্চ লদ্ধানঞ্চ কামানং পৰিযেসনাৰক্খণহেতু কিচ্চকৰণীযৱসেন ‘‘অহং মমা’’তি গহণৱসেন চ ৱিহঞ্ঞমানং ৱিঘাতং আপজ্জমানং পস্সাতি ধম্মসংৱেগপ্পত্তো সত্থা অত্তনো চিত্তং ৱদতি. জনো জনস্মিং পটিবন্ধৰূপোতি সযং অঞ্ঞো জনো সমানো অঞ্ঞস্মিং জনে ‘‘অহং ইমস্স, মম অয’’ন্তি তণ্হাৱসেন পটিবন্ধসভাৱো হুত্ৱা ৱিহঞ্ঞতি ৱিঘাতং আপজ্জতি. ‘‘পটিবদ্ধচিত্তো’’তিপি পাঠো. অযঞ্চ অত্থো –

‘‘পুত্তা মত্থি ধনম্মত্থি, ইতি বালো ৱিহঞ্ঞতি;

অত্তা হি অত্তনো নত্থি, কুতো পুত্তা কুতো ধন’’ন্তি. (ধ. প. ৬২) –

আদীহি সুত্তপদেহি দীপেতব্বোতি.

পঞ্চমসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.