৩. পুণ্ণাথেৰীগাথাৱণ্ণনা

পুণ্ণে পূৰস্সু ধম্মেহীতি পুণ্ণায নাম সিক্খমানায গাথা. অযম্পি পুৰিমবুদ্ধেসু কতাধিকাৰা তত্থ তত্থ ভৱে ৱিৱট্টূপনিস্সযং কুসলং উপচিনন্তী বুদ্ধসুঞ্ঞে লোকে চন্দভাগায নদিযা তীৰে কিন্নৰযোনিযং নিব্বত্তা. একদিৱসং তত্থ অঞ্ঞতৰং পচ্চেকবুদ্ধং দিস্ৱা পসন্নমানসা নড়মালায তং পূজেত্ৱা অঞ্জলিং পগ্গয্হ অট্ঠাসি. সা তেন পুঞ্ঞকম্মেন সুগতীসুযেৱ সংসৰন্তী ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে সাৱত্থিযং গহপতিমহাসালকুলে নিব্বত্তি. পুণ্ণাতিস্সা নামং অহোসি. সা উপনিস্সযসম্পন্নতায ৱীসতিৱস্সানি ৱসমানা মহাপজাপতিগোতমিযা সন্তিকে ধম্মং সুত্ৱা পটিলদ্ধসদ্ধা পব্বজিত্ৱা সিক্খমানা এৱ হুত্ৱা ৱিপস্সনং আৰভি. সত্থা তস্সা গন্ধকুটিযং নিসিন্নো এৱ ওভাসং ৱিস্সজ্জেত্ৱা –

৩. ‘‘পুণ্ণে পূৰস্সু ধম্মেহি, চন্দো পন্নৰসেৰিৱ;

পৰিপুণ্ণায পঞ্ঞায, তমোখন্ধং পদালযা’’তি. – ইমং গাথমাহ;

তত্থ পুণ্ণেতি তস্সা আলপনং. পূৰস্সু ধম্মেহীতি সত্ততিংসবোধিপক্খিযধম্মেহি পৰিপুণ্ণা হোহি. চন্দো পন্নৰসেৰিৱাতি ৰ-কাৰো পদসন্ধিকৰো. পন্নৰসে পুণ্ণমাসিযং সব্বাহি কলাহি পৰিপুণ্ণো চন্দো ৱিয. পৰিপুণ্ণায পঞ্ঞাযাতি সোড়সন্নং কিচ্চানং পাৰিপূৰিযা পৰিপুণ্ণায অৰহত্তমগ্গপঞ্ঞায. তমোখন্ধং পদালযাতি মোহক্খন্ধং অনৱসেসতো ভিন্দ সমুচ্ছিন্দ. মোহক্খন্ধপদালনেন সহেৱ সব্বেপি কিলেসা পদালিতা হোন্তীতি.

সা তং গাথং সুত্ৱা ৱিপস্সনং ৱড্ঢেত্ৱা অৰহত্তং পাপুণি. তেন ৱুত্তং অপদানে (অপ. থেৰী ২.১.৩৭-৪৫) –

‘‘চন্দভাগানদীতীৰে, অহোসিং কিন্নৰী তদা;

অদ্দসং ৱিৰজং বুদ্ধং, সযম্ভুং অপৰাজিতং.

‘‘পসন্নচিত্তা সুমনা, ৱেদজাতা কতঞ্জলী;

নড়মালং গহেত্ৱান, সযম্ভুং অভিপূজযিং.

‘‘তেন কম্মেন সুকতেন, চেতনাপণিধীহি চ;

জহিত্ৱা কিন্নৰীদেহং, অগচ্ছিং তিদসং গতিং.

‘‘ছত্তিংসদেৱৰাজূনং, মহেসিত্তমকাৰযিং;

দসন্নং চক্কৱত্তীনং, মহেসিত্তমকাৰযিং;

সংৱেজেত্ৱান মে চিত্তং, পব্বজিং অনগাৰিযং.

‘‘কিলেসা ঝাপিতা ময্হং, ভৱা সব্বে সমূহতা;

সব্বাসৱপৰিক্খীণা, নত্থি দানি পুনব্ভৱো.

‘‘চতুন্নৱুতিতো কপ্পে, যং পুপ্ফমভিপূজযিং;

দুগ্গতিং নাভিজানামি, পুপ্ফপূজাযিদং ফলং.

‘‘কিলেসা ঝাপিতা ময্হং…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি.

অৰহত্তং পন পত্ৱা সা থেৰী তমেৱ গাথং উদানেসি. অযমেৱ চস্সা অঞ্ঞাব্যাকৰণগাথা অহোসীতি.

পুণ্ণাথেৰীগাথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.