১৪. সব্বকামিত্থেৰগাথাৱণ্ণনা
দ্ৱিপাদকোতিআদিকা আযস্মতো সব্বকামিত্থেৰস্স গাথা. কা উপ্পত্তি? অযং কিৰ পদুমুত্তৰস্স ভগৱতো সাসনে উপ্পন্নং অব্বুদং সোধেত্ৱা পটিপাকতিকং ঠপেন্তং একং থেৰং দিস্ৱা, ‘‘অহম্পি অনাগতে একস্স বুদ্ধস্স সাসনে অব্বুদং সোধেত্ৱা পটিপাকতিকং ঠপেতুং সমত্থো ভৱেয্য’’ন্তি পত্থনং পট্ঠপেত্ৱা তদনুৰূপানি পুঞ্ঞানি কত্ৱা দেৱমনুস্সেসু সংসৰন্তো ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে অপৰিনিব্বুতে এৱ ভগৱতি ৱেসালিযং খত্তিযকুলে নিব্বত্তিত্ৱা সব্বকামোতি লদ্ধনামো ৱযপ্পত্তো ঞাতকেহি দাৰপৰিগ্গহং কাৰিতো নিস্সৰণজ্ঝাসযতায ঘৰাৱাসং জিগুচ্ছন্তো ধম্মভণ্ডাগাৰিকস্স সন্তিকে পব্বজিত্ৱা সমণধম্মং কৰোন্তো উপজ্ঝাযেন সদ্ধিং ৱেসালিং উপগতো ঞাতিঘৰং অগমাসি. তত্থ নং পুৰাণদুতিযিকা পতিৱিযোগদুক্খিতা কিসা দুব্বণ্ণা অনলঙ্কতা কিলিট্ঠৱত্থনিৱসনা ৱন্দিত্ৱা ৰোদমানা একমন্তং অট্ঠাসি. তং দিস্ৱা থেৰস্স কৰুণাপুৰস্সৰং মেত্তং উপট্ঠাপযতো অনুভূতাৰম্মণে অযোনিসোমনসিকাৰৱসেন সহসা কিলেসো উপ্পজ্জি.
সো তেন কসাহি তাড়িতো আজানীযো ৱিয সঞ্জাতসংৱেগো তাৱদেৱ সুসানং গন্ত্ৱা, অসুভনিমিত্তং উগ্গহেত্ৱা, তত্থ পটিলদ্ধঝানং পাদকং কত্ৱা, ৱিপস্সনং ৱড্ঢেত্ৱা, অৰহত্তং পাপুণি. অথস্স সসুৰো অলঙ্কতপটিযত্তং ধীতৰং আদায মহতা পৰিৱাৰেন নং উপ্পব্বাজেতুকামো ৱিহাৰং অগমাসি. থেৰো তস্সা অধিপ্পাযং ঞত্ৱা অত্তনো কামেসু ৱিৰত্তভাৱং সব্বত্থ চ অনুপলিত্ততং পকাসেন্তো –
৪৫৩. ‘‘দ্ৱিপাদকোযং অসুচি, দুগ্গন্ধো পৰিহীৰতি;
নানাকুণপপৰিপূৰো, ৱিস্সৱন্তো ততো ততো.
৪৫৪. ‘‘মিগং নিলীনং কূটেন, বড়িসেনেৱ অম্বুজং;
ৱানৰং ৱিয লেপেন, বাধযন্তি পুথুজ্জনং.
৪৫৫. ‘‘ৰূপা সদ্দা ৰসা গন্ধা, ফোট্ঠব্বা চ মনোৰমা;
পঞ্চ কামগুণা এতে, ইত্থিৰূপস্মি দিস্সৰে.
৪৫৬. ‘‘যে এতা উপসেৱন্তি, ৰত্তচিত্তা পুথুজ্জনা;
ৱড্ঢেন্তি কটসিং ঘোৰং, আচিনন্তি পুনব্ভৱং.
৪৫৭. ‘‘যো চেতা পৰিৱজ্জেতি, সপ্পস্সেৱ পদা সিৰো;
সোমং ৱিসত্তিকং লোকে, সতো সমতিৱত্ততি.
৪৫৮. ‘‘কামেস্ৱাদীনৱং দিস্ৱা, নেক্খম্মং দট্ঠু খেমতো;
নিস্সটো সব্বকামেহি, পত্তো মে আসৱক্খযো’’তি. –
ইমা গাথা অভাসি.
তত্থ দ্ৱিপাদকোতি যদিপি অপাদকাদযোপি কাযা অসুচীযেৱ, অধিকাৰৱসেন পন উক্কট্ঠপৰিচ্ছেদেন ৱা এৱং ৱুত্তং. যস্মা ৱা অঞ্ঞে অসুচিভূতাপি কাযা লোণম্বিলাদীহি অভিসঙ্খৰিত্ৱা মনুস্সানং ভোজনেপি উপনীযন্তি, ন পন মনুস্সকাযো, তস্মা অসুচিতৰসভাৱমস্স দস্সেন্তো ‘‘দ্ৱিপাদকো’’তি আহ. অযন্তি তদা উপট্ঠিতং ইত্থিৰূপং সন্ধাযাহ. অসুচীতি অসুচি এৱ, ন এত্থ কিঞ্চিপি সুচীতি অত্থো. দুগ্গন্ধো পৰিহীৰতীতি দুগ্গন্ধো সমানো পুপ্ফগন্ধাদীহি সঙ্খৰিত্ৱা পৰিহৰীযতি. নানাকুণপপৰিপূৰোতি কেসাদিঅনেকপ্পকাৰকুণপভৰিতো. ৱিস্সৱন্তো ততো ততোতি পুপ্ফগন্ধাদীহিস্স জেগুচ্ছভাৱং পটিচ্ছাদেতুং ৱাযমন্তানম্পি তং ৱাযামং নিপ্ফলং কত্ৱা নৱহি দ্ৱাৰেহি খেড়সিঙ্ঘাণিকাদীনি লোমকূপেহি চ সেদজল্লিকং ‘ৱিস্সৱন্তোযেৱ পৰিহীৰতী’তি সম্বন্ধো.
এৱং জেগুচ্ছোপি সমানো চাযং কাযো কূটাদীহি ৱিয মিগাদিকে অত্তনো ৰূপাদীহি অন্ধপুথুজ্জনে ৱঞ্চেতিযেৱাতি দস্সেন্তো ‘‘মিগ’’ন্তিআদিমাহ. তত্থ মিগং নিলীনং কূটেনাতি পাসৱাকৰাদিনা কূটেন নিলীনং, পটিচ্ছন্নং কত্ৱা মিগং ৱিয নেসাদো. ৱক্খমানো হি ইৱ-সদ্দো ইধাপি আনেত্ৱা যোজেতব্বো. বড়িসেনেৱ অম্বুজন্তি অম্বুজং মচ্ছং আমিসবদ্ধেন বড়িসেন ৱিয বাড়িসিকো. ৱানৰং ৱিয লেপেনাতি ৰুক্খসিলাদীসু পক্খিত্তেন মক্কটলেপেন মক্কটং ৱিয মিগলুদ্দো অন্ধপুথুজ্জনং ৱঞ্চেন্তো বাধেন্তীতি.
কে পন বাধেন্তীতি আহ. ‘‘ৰূপা সদ্দা’’তিআদি. ৰূপাদযো হি পঞ্চ কামকোট্ঠাসা ৱিসেসতো ৱিসভাগৱত্থুসন্নিস্সযা ৱিপল্লাসূপনিস্সযেন অযোনিসোমনসিকাৰেন পৰিক্খিত্তানং অন্ধপুথুজ্জনানং মনো ৰমেন্তো কিলেসৱত্থুতায অনত্থাৱহভাৱতো তে বাধেন্তি নাম. তেন ৱুত্তং ‘‘ৰূপা সদ্দা…পে… ইত্থিৰূপস্মি দিস্সৰে’’তি.
ইত্থিগ্গহণঞ্চেত্থ অধিকাৰৱসেন কতন্তি ৱেদিতব্বং. তেনেৱাহ ‘‘যে এতা উপসেৱন্তী’’তিআদি. তস্সত্থো – যে পুথুজ্জনা এতা ইত্থিযো ৰত্তচিত্তা ৰাগাভিভূতচিত্তা উপভোগৱত্থুসঞ্ঞায উপসেৱন্তি. ৱড্ঢেন্তি কটসিং ঘোৰন্তি তে জাতিআদীহি নিৰযাদীহি চ ঘোৰং, ভযানকং, অন্ধবালেহি অভিৰমিতব্বতো কটসিসঙ্খাতং সংসাৰং পুনপ্পুনং উপ্পত্তিমৰণাদিনা ৱড্ঢেন্তি. তেনাহ ‘‘আচিনন্তি পুনব্ভৱ’’ন্তি.
যো চেতাতি যো পন পুগ্গলো এতা ইত্থিযো তত্থ ছন্দৰাগস্স ৱিক্খম্ভনেন ৱা সমুচ্ছিন্দনেন ৱা অত্তনো পাদেন সপ্পস্স সিৰং ৱিয পৰিৱজ্জেতি, সো সব্বং লোকং ৱিসজিত্ৱা ঠিতত্তা লোকে ৱিসত্তিকাসঙ্খাতং তণ্হং সতো হুত্ৱা সমতিৱত্ততি.
কামেস্ৱাদীনৱং দিস্ৱাতি ‘‘অট্ঠিকঙ্কলূপমা কামা বহুদুক্খা বহুপাযাসা’’তিআদিনা (পাচি. ৪১৭; চূড়ৱ. ৬৫; ম. নি. ১.২৩৪) ৱত্থুকামেসু কিলেসকামেসু অনেকাকাৰৱোকাৰং আদীনৱং, দোসং, দিস্ৱা. নেক্খম্মং দট্ঠু খেমতোতি কামেহি ভৱেহি চ নিক্খন্তভাৱতো নেক্খম্মং, পব্বজ্জং, নিব্বানঞ্চ, খেমতো, অনুপদ্দৱতো, দট্ঠু, দিস্ৱা. সব্বকামেহিপি তেভূমকধম্মেহি নিস্সটো ৱিসংযুত্তো. সব্বেপি তেভূমকা ধম্মা কামনীযট্ঠেন কামা, তেহি চ থেৰো ৱিসংযুত্তো. তেনাহ ‘‘পত্তো মে আসৱক্খযো’’তি.
এৱং থেৰো আদিতো পঞ্চহি গাথাহি ধম্মং কথেত্ৱা ছট্ঠগাথায অঞ্ঞং ব্যাকাসি. তং সুত্ৱা সসুৰো ‘‘অযং সব্বত্থ অনুপলিত্তো, ন সক্কা ইমং কামেসু পতাৰেতু’’ন্তি যথাগতমগ্গেনেৱ গতো. থেৰোপি ৱস্সসতপৰিনিব্বুতে ভগৱতি উপসম্পদায ৱীসৱস্সসতিকো পথব্যা থেৰো হুত্ৱা, ৱেসালিকেহি ৱজ্জিপুত্তেহি উপ্পাদিতং সাসনস্স অব্বুদং সোধেত্ৱা, দুতিযং ধম্মসঙ্গীতিং সঙ্গাযিত্ৱা ‘‘অনাগতে ধম্মাসোককালে উপ্পজ্জনকং অব্বুদং সোধেহী’’তি তিস্সমহাব্ৰহ্মানং আণাপেত্ৱা অনুপাদিসেসায নিব্বানধাতুযা পৰিনিব্বাযি.
সব্বকামিত্থেৰগাথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.
ছক্কনিপাতৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.