১১. পাটলিপুত্তপেতৱত্থুৱণ্ণনা

দিট্ঠা তযা নিৰযা তিৰচ্ছানযোনীতি ইদং সত্থৰি জেতৱনে ৱিহৰন্তে অঞ্ঞতৰং ৱিমানপেতং আৰব্ভ ৱুত্তং. সাৱত্থিৱাসিনো কিৰ পাটলিপুত্তৱাসিনো চ বহূ ৱাণিজা নাৱায সুৱণ্ণভূমিং অগমিংসু. তত্থেকো উপাসকো আবাধিকো মাতুগামে পটিবদ্ধচিত্তো কালমকাসি. সো কতকুসলোপি দেৱলোকং অনুপপজ্জিত্ৱা ইত্থিযা পটিবদ্ধচিত্ততায সমুদ্দমজ্ঝে ৱিমানপেতো হুত্ৱা নিব্বত্তি. যস্সং পন সো পটিবদ্ধচিত্তো, সা ইত্থী সুৱণ্ণভূমিগামিনিং নাৱং অভিৰুয্হ গচ্ছতি. অথ খো সো পেতো তং ইত্থিং গহেতুকামো নাৱায গমনং উপৰুন্ধি. অথ ৱাণিজা ‘‘কেন নু খো কাৰণেন অযং নাৱা ন গচ্ছতী’’তি ৱীমংসন্তা কাড়কণ্ণিসলাকং ৱিচাৰেসুং. অমনুস্সিদ্ধিযা যাৱততিযং তস্সা এৱ ইত্থিযা পাপুণি, যস্সং সো পটিবদ্ধচিত্তো. তং দিস্ৱা ৱাণিজা ৱেড়ুকলাপং সমুদ্দে ওতাৰেত্ৱা তস্স উপৰি তং ইত্থিং ওতাৰেসুং. ইত্থিযা ওতাৰিতমত্তায নাৱা ৱেগেন সুৱণ্ণভূমিং অভিমুখা পাযাসি. অমনুস্সো তং ইত্থিং অত্তনো ৱিমানং আৰোপেত্ৱা তায সদ্ধিং অভিৰমি.

সা একং সংৱচ্ছৰং অতিক্কমিত্ৱা নিব্বিন্নৰূপা তং পেতং যাচন্তী আহ – ‘‘অহং ইধ ৱসন্তী ময্হং সম্পৰাযিকং অত্থং কাতুং ন লভামি, সাধু, মাৰিস, মং পাটলিপুত্তমেৱ নেহী’’তি. সো তায যাচিতো –

৭৯৩. ‘‘দিট্ঠা তযা নিৰযা তিৰচ্ছানযোনি, পেতা অসুৰা অথৱাপি মানুসা দেৱা;

সযমদ্দস কম্মৱিপাকমত্তনো, নেস্সামি তং পাটলিপুত্তমক্খতং;

তত্থ গন্ত্ৱা কুসলং কৰোহি কম্ম’’ন্তি. –

গাথমাহ. তত্থ দিট্ঠা তযা নিৰযাতি একচ্চে পচ্চেকনিৰযাপি তযা দিট্ঠা. তিৰচ্ছানযোনীতি মহানুভাৱা নাগসুপণ্ণাদিতিৰচ্ছানাপি দিট্ঠা তযাতি যোজনা. পেতাতি খুপ্পিপাসাদিভেদা পেতা. অসুৰাতি কালকঞ্চিকাদিভেদা অসুৰা. দেৱাতি একচ্চে চাতুমহাৰাজিকা দেৱা. সো কিৰ অত্তনো আনুভাৱেন অন্তৰন্তৰা তং গহেত্ৱা পচ্চেকনিৰযাদিকে দস্সেন্তো ৱিচৰতি, তেন এৱমাহ. সযমদ্দস কম্মৱিপাকমত্তনোতি নিৰযাদিকে ৱিসেসতো গন্ত্ৱা পস্সন্তী সযমেৱ অত্তনা কতকম্মানং ৱিপাকং পচ্চক্খতো অদ্দস অদক্খি. নেস্সামি তং পাটলিপুত্তমক্খতন্তি ইদানাহং তং অক্খতং কেনচি অপৰিক্খতং মনুস্সৰূপেনেৱ পাটলিপুত্তং নযিস্সামি. ত্ৱং পন তত্থ গন্ত্ৱা কুসলং কৰোহি কম্মং, কম্মৱিপাকস্স পচ্চক্খতো দিট্ঠত্তা যুত্তপযুত্তা পুঞ্ঞনিৰতা হোহীতি অত্থো.

অথ সা ইত্থী তস্স ৱচনং সুত্ৱা অত্তমনা –

৭৯৪. ‘‘অত্থকামোসি মে যক্খ, হিতকামোসি দেৱতে;

কৰোমি তুয্হং ৱচনং, ত্ৱংসি আচৰিযো মম.

৭৯৫. ‘‘দিট্ঠা মযা নিৰযা তিৰচ্ছানযোনি, পেতা অসুৰা অথৱাপি মানুসা দেৱা;

সযমদ্দসং কম্মৱিপাকমত্তনো, কাহামি পুঞ্ঞানি অনপ্পকানী’’তি. –

গাথমাহ.

অথ সো পেতো তং ইত্থিং গহেত্ৱা আকাসেন গন্ত্ৱা পাটলিপুত্তনগৰস্স মজ্ঝে ঠপেত্ৱা পক্কামি. অথস্সা ঞাতিমিত্তাদযো তং দিস্ৱা ‘‘মযং পুব্বে সমুদ্দে পক্খিত্তা মতাতি অস্সুম্হ. সা অযং দিট্ঠা ৱত, ভো, সোত্থিনা আগতা’’তি অভিনন্দমানা সমাগন্ত্ৱা তস্সা পৱত্তিং পুচ্ছিংসু. সা তেসং আদিতো পট্ঠায অত্তনা দিট্ঠং অনুভূতঞ্চ সব্বং কথেসি. সাৱত্থিৱাসিনোপি খো তে ৱাণিজা অনুক্কমেন সাৱত্থিং উপগতকালে সত্থু সন্তিকং উপসঙ্কমিত্ৱা ৱন্দিত্ৱা একমন্তং নিসিন্না তং পৱত্তিং ভগৱতো আৰোচেসুং. ভগৱা তমত্থং অট্ঠুপ্পত্তিং কত্ৱা চতুন্নং পৰিসানং ধম্মং দেসেসি. তং সুত্ৱা মহাজনো সংৱেগজাতো দানাদিকুসলধম্মনিৰতো অহোসীতি.

পাটলিপুত্তপেতৱত্থুৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.