৪. নন্দাপেতিৱত্থুৱণ্ণনা

কাড়ী দুব্বণ্ণৰূপাসীতি ইদং সত্থৰি জেতৱনে ৱিহৰন্তে নন্দং নাম পেতিং আৰব্ভ ৱুত্তং. সাৱত্থিযা কিৰ অৱিদূৰে অঞ্ঞতৰস্মিং গামকে নন্দিসেনো নাম উপাসকো অহোসি সদ্ধো পসন্নো. ভৰিযা পনস্স নন্দা নাম অস্সদ্ধা অপ্পসন্না মচ্ছৰিনী চণ্ডী ফৰুসৱচনা সামিকে অগাৰৱা অগ্গতিস্সা সস্সুং চোৰিৱাদেন অক্কোসতি পৰিভাসতি. সা অপৰেন সমযেন কালং কত্ৱা পেতযোনিযং নিব্বত্তিত্ৱা তস্সেৱ গামস্স অৱিদূৰে ৱিচৰন্তী একদিৱসং নন্দিসেনস্স উপাসকস্স গামতো নিক্খমন্তস্স অৱিদূৰে অত্তানং দস্সেসি. সো তং দিস্ৱা –

১৬৮. ‘‘কাড়ী দুব্বণ্ণৰূপাসি, ফৰুসা ভীৰুদস্সনা;

পিঙ্গলাসি কড়াৰাসি, ন তং মঞ্ঞামি মানুসি’’ন্তি. –

গাথায অজ্ঝভাসি. তত্থ কাড়ীতি কাড়ৱণ্ণা, ঝামঙ্গাৰসদিসো হিস্সা ৱণ্ণো অহোসি. ফৰুসাতি খৰগত্তা. ভীৰুদস্সনাতি ভযানকদস্সনা সপ্পটিভযাকাৰা. ‘‘ভাৰুদস্সনা’’তি ৱা পাঠো, ভাৰিযদস্সনা, দুব্বণ্ণতাদিনা দুদ্দসিকাতি অত্থো. পিঙ্গলাতি পিঙ্গললোচনা. কড়াৰাতি কড়াৰদন্তা. ন তং মঞ্ঞামি মানুসিন্তি অহং তং মানুসিন্তি ন মঞ্ঞামি, পেতিমেৱ চ তং মঞ্ঞামীতি অধিপ্পাযো. তং সুত্ৱা পেতী অত্তানং পকাসেন্তী –

১৬৯. ‘‘অহং নন্দা নন্দিসেন, ভৰিযা তে পুৰে অহুং;

পাপকম্মং কৰিত্ৱান, পেতলোকং ইতো গতা’’তি. –

গাথমাহ. তত্থ অহং নন্দা নন্দিসেনাতি সামি নন্দিসেন অহং নন্দা নাম. ভৰিযা তে পুৰে অহুন্তি পুৰিমজাতিযং তুয্হং ভৰিযা অহোসিং. ইতো পৰং –

১৭০. ‘‘কিং নু কাযেন ৱাচায, মনসা দুক্কটং কতং;

কিস্স কম্মৱিপাকেন, পেতলোকং ইতো গতা’’তি. –

তস্স উপাসকস্স পুচ্ছা. অথস্স সা –

১৭১. ‘‘চণ্ডী চ ফৰুসা চাসিং, তযি চাপি অগাৰৱা;

তাহং দুৰুত্তং ৱত্ৱান, পেতলোকং ইতো গতা’’তি. –

ৱিস্সজ্জেসি. পুন সো –

১৭২. ‘‘হন্দুত্তৰীযং দদামি তে, ইমং দুস্সং নিৱাসয;

ইমং দুস্সং নিৱাসেত্ৱা, এহি নেস্সামি তং ঘৰং.

১৭৩. ‘‘ৱত্থঞ্চ অন্নপানঞ্চ, লচ্ছসি ত্ৱং ঘৰং গতা;

পুত্তে চ তে পস্সিস্সসি, সুণিসাযো চ দক্খসী’’তি. – অথস্স সা –

১৭৪. ‘‘হত্থেন হত্থে তে দিন্নং, ন ময্হং উপকপ্পতি;

ভিক্খূ চ সীলসম্পন্নে, ৱীতৰাগে বহুস্সুতে.

১৭৫. ‘‘তপ্পেহি অন্নপানেন, মম দক্খিণমাদিস;

তদাহং সুখিতা হেস্সং, সব্বকামসমিদ্ধিনী’’তি. –

দ্ৱে গাথা অভাসি. ততো –

১৭৬. ‘‘সাধূতি সো পটিস্সুত্ৱা, দানং ৱিপুলমাকিৰি;

অন্নং পানং খাদনীযং, ৱত্থসেনাসনানি চ;

ছত্তং গন্ধঞ্চ মালঞ্চ, ৱিৱিধা চ উপাহনা.

১৭৭. ‘‘ভিক্খূ চ সীলসম্পন্নে, ৱীতৰাগে বহুস্সুতে;

তপ্পেত্ৱা অন্নপানেন, তস্সা দক্খিণমাদিসী.

১৭৮. ‘‘সমনন্তৰানুদ্দিট্ঠে, ৱিপাকো উদপজ্জথ;

ভোজনচ্ছাদনপানীযং, দক্খিণায ইদং ফলং.

১৭৯. ‘‘ততো সুদ্ধা সুচিৱসনা, কাসিকুত্তমধাৰিনী;

ৱিচিত্তৱত্থাভৰণা, সামিকং উপসঙ্কমী’’তি. –

চতস্সো গাথা সঙ্গীতিকাৰেহি ৱুত্তা. ততো পৰং –

১৮০. ‘‘অভিক্কন্তেন ৱণ্ণেন, যা ত্ৱং তিট্ঠসি দেৱতে;

ওভাসেন্তী দিসা সব্বা, ওসধী ৱিয তাৰকা.

১৮১. ‘‘কেন তেতাদিসো ৱণ্ণো, কেন তে ইধ মিজ্ঝতি;

উপ্পজ্জন্তি চ তে ভোগা, যে কেচি মনসো পিযা.

১৮২. ‘‘পুচ্ছামি তং দেৱি মহানুভাৱে, মনুস্সভূতা কিমকাসি পুঞ্ঞং;

কেনাসি এৱং জলিতানুভাৱা, ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

১৮৩. ‘‘অহং নন্দা নন্দিসেন, ভৰিযা তে পুৰে অহুং;

পাপকম্মং কৰিত্ৱান, পেতলোকং ইতো গতা.

১৮৪. ‘‘তৱ দিন্নেন দানেন, মোদামি অকুতোভযা;

চিৰং জীৱ গহপতি, সহ সব্বেহি ঞাতিভি;

অসোকং ৱিৰজং খেমং, আৱাসং ৱসৱত্তিনং.

১৮৫. ‘‘ইধ ধম্মং চৰিত্ৱান, দানং দত্ৱা গহপতি;

ৱিনেয্য মচ্ছেৰমলং সমূলং, অনিন্দিতো সগ্গমুপেহি ঠান’’ন্তি. –

উপাসকস্স চ পেতিযা চ ৱচনপটিৱচনগাথা.

১৭৬. তত্থ দানং ৱিপুলমাকিৰীতি উক্খিণেয্যখেত্তে দেয্যধম্মবীজং ৱিপ্পকিৰন্তো ৱিয মহাদানং পৱত্তেসি. সেসং অনন্তৰৱত্থুসদিসমেৱ.

এৱং সা অত্তনো দিব্বসম্পত্তিং তস্সা চ কাৰণং নন্দিসেনস্স ৱিভাৱেত্ৱা অত্তনো ৱসনট্ঠানমেৱ গতা. উপাসকো তং পৱত্তিং ভিক্খূনং আৰোচেসি, ভিক্খূ ভগৱতো আৰোচেসুং. ভগৱা তমত্থং অট্ঠুপ্পত্তিং কত্ৱা সম্পত্তপৰিসায ধম্মং দেসেসি. সা দেসনা মহাজনস্স সাত্থিকা অহোসীতি.

নন্দাপেতিৱত্থুৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.