সুমনো বুদ্ধো
এৱং দসসহস্সিলোকধাতুং অন্ধকাৰং কত্ৱা পৰিনিব্বুতস্স তস্স ভগৱতো অপৰভাগে সুমনো নাম সত্থা লোকে উদপাদি. তস্সাপি তযো সাৱকসন্নিপাতা. পঠমসন্নিপাতে কোটিসতসহস্সভিক্খূ অহেসুং. দুতিযে কঞ্চনপব্বতম্হি নৱুতিকোটিসহস্সানি, ততিযে অসীতিকোটিসহস্সানি. তদা মহাসত্তো অতুলো নাম নাগৰাজা অহোসি মহিদ্ধিকো মহানুভাৱো. সো ‘‘বুদ্ধো উপ্পন্নো’’তি সুত্ৱা ঞাতিসঙ্ঘপৰিৱুতো নাগভৱনা নিক্খমিত্ৱা কোটিসতসহস্সভিক্খুপৰিৱাৰস্স তস্স ভগৱতো দিব্বতূৰিযেহি উপহাৰং কাৰেত্ৱা মহাদানং পৱত্তেত্ৱা পচ্চেকং দুস্সযুগানি দত্ৱা সৰণেসু পতিট্ঠাসি. সোপি নং সত্থা ‘‘অনাগতে বুদ্ধো ভৱিস্সতী’’তি ব্যাকাসি. তস্স ভগৱতো নগৰং মেখলং নাম অহোসি, সুদত্তো নাম ৰাজা পিতা, সিৰিমা নাম মাতা দেৱী, সৰণো চ ভাৱিতত্তো চ দ্ৱে অগ্গসাৱকা, উদেনো নামুপট্ঠাকো, সোণা চ উপসোণা চ দ্ৱে অগ্গসাৱিকা, নাগৰুক্খো বোধি, নৱুতিহত্থুব্বেধং সৰীৰং অহোসি, নৱুতিযেৱ ৱস্সসহস্সানি আযুপ্পমাণং অহোসি.
‘‘মঙ্গলস্স অপৰেন, সুমনো নাম নাযকো;
সব্বধম্মেহি অসমো, সব্বসত্তানমুত্তমো’’তি. (বু. ৱং. ৬.১);