১০. তপুস্সসুত্তৱণ্ণনা

৪১. দসমে মল্লেসূতি মল্লৰট্ঠে. ইধেৱ তাৱ ত্ৱং, আনন্দ, হোতীতি ইধ ভগৱা ‘‘তপুস্সগহপতিনো ইধ ঠিতেন আনন্দেন সদ্ধিং কথাসল্লাপো ভৱিস্সতি, ততোনিদানং অহং মহন্তং ধম্মপৰিযাযং দেসেস্সামী’’তি ঞত্ৱা আহ. উপসঙ্কমীতি সো কিৰ ভুত্তপাতৰাসো ‘‘দসবলস্স উপট্ঠানং গমিস্সামী’’তি নিক্খমন্তো দূৰতোৱ থেৰং দিস্ৱা যেনাযস্মা আনন্দো তেনুপসঙ্কমি. পপাতো ৱিয খাযতি, যদিদং নেক্খম্মন্তি যমিদং পব্বজ্জাসঙ্খাতং নেক্খম্মং, তং অম্হাকং মহাপপাতো ৱিয ওগাহিত্ৱা উপট্ঠাতি. নেক্খম্মে চিত্তং পক্খন্দতীতি পব্বজ্জায চিত্তং আৰম্মণৱসেন পক্খন্দতি, তদেৱ আৰম্মণং কত্ৱা পসীদতি, তদেৱ পতিট্ঠাতি, পচ্চনীকধম্মেহি চ ৱিমুচ্চতি. ‘এতং সন্ত’ন্তি পস্সতোতি এতং নেক্খম্মং সন্তং ৱিগতদৰথপৰিড়াহন্তি এৱং পস্সন্তানং ভিক্খূনং. বহুনা জনেন ৱিসভাগোতি তযিদং বহুনা মহাজনেন সদ্ধিং ভিক্খূনং ৱিসভাগং, অসদিসন্তি অত্থো.

কথাপাভতন্তি কথামূলং. তস্স ময্হং, আনন্দ, নেক্খম্মে চিত্তং ন পক্খন্দতীতি তস্স এৱং ৱিতক্কেন্তস্সাপি ময্হং পব্বজ্জায চিত্তং ন ওতৰতি. ‘‘এতং সন্ত’’ন্তি পস্সতোতি ‘‘সাধু নেক্খম্ম’’ন্তি পৰিৱিতক্কনৱসেন ‘‘এতং নেক্খম্মং সন্ত’’ন্তি পস্সন্তস্সপি. অনাসেৱিতোতি ন আসেৱিতো ন ফস্সিতো ন সচ্ছিকতো. অধিগম্মাতি অধিগন্ত্ৱা পত্ৱা সচ্ছিকত্ৱা. তমাসেৱেয্যন্তি তং আনিসংসং সেৱেয্যং ভজেয্যং. যং মেতি যেন কাৰণেন ময্হং. অধিগম্মাতি অধিগন্ত্ৱা. স্ৱাস্স মে হোতি আবাধোতি সো ময্হং আবাধনট্ঠেন আবাধো হোতি. অৱিতক্কে চিত্তং ন পক্খন্দতীতি অৱিতক্কৱিচাৰে দুতিযজ্ঝানে আৰম্মণৱসেন চিত্তং ন পক্খন্দতি. ৱিতক্কেসূতি ৱিতক্কৱিচাৰেসু. সেসং সব্বত্থ উত্তানত্থমেৱাতি.

মহাৱগ্গো চতুত্থো.

৫. সামঞ্ঞৱগ্গো