৭. মেথুনসুত্তৱণ্ণনা

৫০. সত্তমে উপসঙ্কমীতি ভুত্তপাতৰাসো দাসকম্মকৰপৰিৱুতো উপসঙ্কমি. ভৱম্পিনোতি ভৱম্পি নু. ব্ৰহ্মচাৰী পটিজানাতীতি ‘‘অহং ব্ৰহ্মচাৰী’’তি এৱং ব্ৰহ্মচৰিযৱাসং পটিজানাতীতি পুচ্ছতি. এৱং কিৰস্স অহোসি – ‘‘ব্ৰাহ্মণসমযে ৱেদং উগ্গণ্হন্তা অট্ঠচত্তালীস ৱস্সানি ব্ৰহ্মচৰিযং চৰন্তি. সমণো পন গোতমো অগাৰং অজ্ঝাৱসন্তো তীসু পাসাদেসু তিৱিধনাটকৰতিযা অভিৰমি, ইদানি কিং নু খো ৱক্খতী’’তি ইমমত্থং সন্ধাযেৱং পুচ্ছতি. ততো ভগৱা মন্তেন কণ্হসপ্পং গণ্হন্তো ৱিয অমিত্তং গীৱায পাদেন অক্কমন্তো ৱিয অত্তনো সংকিলেসকালে ছব্বস্সানি পধানচৰিযায ৰজ্জসুখং ৱা পাসাদেসু নাটকসম্পত্তিং ৱা আৰব্ভ ৱিতক্কমত্তস্সাপি অনুপ্পন্নভাৱং সন্ধায সীহনাদং নদন্তো যঞ্হি তং ব্ৰাহ্মণাতিআদিমাহ. তত্থ দ্ৱযংদ্ৱযসমাপত্তিন্তি দ্ৱীহি দ্ৱীহি সমাপজ্জিতব্বভাৱং. দুক্খস্মাতি সকলৱট্টদুক্খতো. সঞ্জগ্ঘতীতি হসিতকথং কথেতি. সংকীড়তীতি কেড়িং কৰোতি. সংকেড়াযতীতি মহাহসিতং হসতি. চক্খুনা চক্খুন্তি অত্তনো চক্খুনা তস্সা চক্খুং পটিৱিজ্ঝিত্ৱা উপনিজ্ঝাযতি. তিৰোকুট্টং ৱা তিৰোপাকাৰং ৱাতি পৰকুট্টে ৱা পৰপাকাৰে ৱা. দেৱোতি একো দেৱৰাজা. দেৱঞ্ঞতৰোতি অঞ্ঞতৰো দেৱপুত্তো. অনুত্তৰং সম্মাসম্বোধিন্তি অৰহত্তঞ্চেৱ সব্বঞ্ঞুতঞ্ঞাণঞ্চ.