৪. দুতিযঅগ্গিসুত্তৱণ্ণনা

৪৭. চতুত্থে উগ্গতসৰীৰস্সাতি সো কিৰ ব্ৰাহ্মণমহাসালো অত্তভাৱেনপি ভোগেহিপি উগ্গতো সাৰপ্পত্তো অহোসি, তস্মা উগ্গতসৰীৰোত্ৱেৱ পঞ্ঞাযিত্থ. উপক্খটোতি পচ্চুপট্ঠিতো. থূণূপনীতানীতি যূপসঙ্খাতং থূণং উপনীতানি. যঞ্ঞত্থাযাতি ৱধিত্ৱা যজনত্থায. উপসঙ্কমীতি সো কিৰ সব্বং তং যঞ্ঞসম্ভাৰং সজ্জেত্ৱা চিন্তেসি – ‘‘সমণো কিৰ গোতমো মহাপঞ্ঞো, কিং নু খো মে যঞ্ঞস্স ৱণ্ণং কথেস্সতি উদাহু অৱণ্ণং, পুচ্ছিত্ৱা জানিস্সামী’’তি ইমিনা কাৰণেন যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি. অগ্গিস্স আদানন্তি যঞ্ঞযজনত্থায নৱস্স মঙ্গলগ্গিনো আদিযনং. সব্বেন সব্বন্তি সব্বেন সুতেন সব্বং সুতং সমেতি সংসন্দতি, একসদিসং হোতীতি দস্সেতি. সত্থানীতি ৱিহিংসনট্ঠেন সত্থানি ৱিযাতি সত্থানি. সযং পঠমং সমাৰম্ভতীতি অত্তনাৱ পঠমতৰং আৰভতি. হন্তুন্তি হনিতুং.

পহাতব্বাতি পৰিহৰিতব্বা. অতোহযন্তি অতো হি মাতাপিতিতো অযং. আহুতোতি আগতো. সম্ভূতোতি উপ্পন্নো. অযং ৱুচ্চতি, ব্ৰাহ্মণ, গহপতগ্গীতি অযং পুত্তদাৰাদিগণো যস্মা, গহপতি, ৱিয গেহসামিকো ৱিয হুত্ৱা অগ্গতি ৱিচৰতি, তস্মা গহপতগ্গীতি ৱুচ্চতি. অত্তানন্তি চিত্তং. দমেন্তীতি ইন্দ্ৰিযদমনেন দমেন্তি. সমেন্তীতি ৰাগাদিসমনেন সমেন্তি. তেসঞ্ঞেৱ পৰিনিব্বাপনেন পৰিনিব্বাপেন্তি. নিক্খিপিতব্বোতি যথা ন ৱিনস্সতি, এৱং ঠপেতব্বো. উপৱাযতন্তি উপৱাযতু. এৱঞ্চ পন ৱত্ৱা ব্ৰাহ্মণো সব্বেসম্পি তেসং পাণানং জীৱিতং দত্ৱা যঞ্ঞসালং ৱিদ্ধংসেত্ৱা সত্থু সাসনে ওপানভূতো অহোসীতি.