৭. অনৱত্থিতসুত্তৱণ্ণনা

১০২. সত্তমে অনোধিং কৰিত্ৱাতি ‘‘এত্তকাৱ সঙ্খাৰা অনিচ্চা, ন ইতো পৰে’’তি এৱং সীমং মৰিযাদং অকত্ৱা. অনৱত্থিতাতি অৱত্থিতায ৰহিতা, ভিজ্জমানাৱ হুত্ৱা উপট্ঠহিস্সন্তীতি অত্থো. সব্বলোকেতি সকলে তেধাতুকে. সামঞ্ঞেনাতি সমণভাৱেন, অৰিযমগ্গেনাতি অত্থো.