২. ধম্মানুপস্সীসুত্তং
১১৮. ‘‘ছ, ভিক্খৱে, ধম্মে অপ্পহায অভব্বো অজ্ঝত্তং কাযে…পে… বহিদ্ধা কাযে…পে… অজ্ঝত্তবহিদ্ধা কাযে…পে… অজ্ঝত্তং ৱেদনাসু…পে… বহিদ্ধা ৱেদনাসু…পে… অজ্ঝত্তবহিদ্ধা ৱেদনাসু…পে… অজ্ঝত্তং চিত্তে…পে… বহিদ্ধা চিত্তে…পে… অজ্ঝত্তবহিদ্ধা চিত্তে…পে… অজ্ঝত্তং ধম্মেসু…পে… বহিদ্ধা ধম্মেসু…পে… অজ্ঝত্তবহিদ্ধা ধম্মেসু ধম্মানুপস্সী ৱিহৰিতুং. কতমে ছ? কম্মাৰামতং, ভস্সাৰামতং, নিদ্দাৰামতং, সঙ্গণিকাৰামতং, ইন্দ্ৰিযেসু অগুত্তদ্ৱাৰতং, ভোজনে অমত্তঞ্ঞুতং. ইমে খো, ভিক্খৱে, ছ ধম্মে পহায ভব্বো অজ্ঝত্তবহিদ্ধা ধম্মেসু ধম্মানুপস্সী ৱিহৰিতু’’ন্তি. দুতিযং.