৭. অৰতিসুত্তং
১১৩. ‘‘তযোমে, ভিক্খৱে, ধম্মা. কতমে তযো? অৰতি, ৱিহিংসা [ৱিহেসা (ক.)], অধম্মচৰিযা. ইমে খো, ভিক্খৱে, তযো ধম্মা. ইমেসং খো, ভিক্খৱে, তিণ্ণং ধম্মানং পহানায তযো ধম্মা ভাৱেতব্বা. কতমে তযো? অৰতিযা পহানায মুদিতা ভাৱেতব্বা, ৱিহিংসায পহানায অৱিহিংসা ভাৱেতব্বা, অধম্মচৰিযায পহানায ধম্মচৰিযা ভাৱেতব্বা. ইমেসং খো, ভিক্খৱে, তিণ্ণং ধম্মানং পহানায ইমে তযো ধম্মা ভাৱেতব্বা’’তি. সত্তমং.