২. অপৰিহানিযসুত্তং

২২. ‘‘ছযিমে, ভিক্খৱে, অপৰিহানিযে ধম্মে দেসেস্সামি, তং সুণাথ…পে… কতমে চ, ভিক্খৱে, ছ অপৰিহানিযা ধম্মা? ন কম্মাৰামতা, ন ভস্সাৰামতা, ন নিদ্দাৰামতা, ন সঙ্গণিকাৰামতা, সোৱচস্সতা, কল্যাণমিত্ততা – ইমে খো, ভিক্খৱে, ছ অপৰিহানিযা ধম্মা.

‘‘যে হি কেচি, ভিক্খৱে, অতীতমদ্ধানং ন পৰিহাযিংসু কুসলেহি ধম্মেহি, সব্বেতে ইমেহেৱ ছহি ধম্মেহি ন পৰিহাযিংসু কুসলেহি ধম্মেহি. যেপি হি কেচি, ভিক্খৱে, অনাগতমদ্ধানং ন পৰিহাযিস্সন্তি কুসলেহি ধম্মেহি, সব্বেতে ইমেহেৱ ছহি ধম্মেহি ন পৰিহাযিস্সন্তি কুসলেহি ধম্মেহি. যেপি হি কেচি, ভিক্খৱে, এতৰহি ন পৰিহাযন্তি কুসলেহি ধম্মেহি, সব্বেতে ইমেহেৱ ছহি ধম্মেহি ন পৰিহাযন্তি কুসলেহি ধম্মেহী’’তি. দুতিযং.