৩. সোভনসুত্তং
২৩৩. ‘‘পঞ্চহি, ভিক্খৱে, ধম্মেহি সমন্নাগতো আৱাসিকো ভিক্খু আৱাসং সোভেতি. কতমেহি পঞ্চহি? সীলৱা হোতি…পে… সমাদায সিক্খতি সিক্খাপদেসু; বহুস্সুতো হোতি…পে… দিট্ঠিযা সুপ্পটিৱিদ্ধা; কল্যাণৱাচো হোতি কল্যাণৱাক্কৰণো পোৰিযা ৱাচায সমন্নাগতো ৱিস্সট্ঠায অনেলগলায অত্থস্স ৱিঞ্ঞাপনিযা; পটিবলো হোতি উপসঙ্কমন্তে ধম্মিযা কথায সন্দস্সেতুং সমাদপেতুং সমুত্তেজেতুং সম্পহংসেতুং; চতুন্নং ঝানানং আভিচেতসিকানং দিট্ঠধম্মসুখৱিহাৰানং নিকামলাভী হোতি অকিচ্ছলাভী অকসিৰলাভী. ইমেহি খো, ভিক্খৱে, পঞ্চহি ধম্মেহি সমন্নাগতো আৱাসিকো ভিক্খু আৱাসং সোভেতী’’তি. ততিযং.