১. সতিপট্ঠানসুত্তং

২৭৪. ‘‘ৰাগস্স, ভিক্খৱে, অভিঞ্ঞায চত্তাৰো ধম্মা ভাৱেতব্বা. কতমে চত্তাৰো? ইধ, ভিক্খৱে, ভিক্খু কাযে কাযানুপস্সী ৱিহৰতি আতাপী সম্পজানো সতিমা ৱিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং; ৱেদনাসু…পে… চিত্তে…পে… ধম্মেসু ধম্মানুপস্সী ৱিহৰতি আতাপী সম্পজানো সতিমা ৱিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং. ৰাগস্স, ভিক্খৱে, অভিঞ্ঞায ইমে চত্তাৰো ধম্মা ভাৱেতব্বা’’তি. পঠমং.