৪. মালুক্যপুত্তসুত্তং
২৫৭. অথ খো আযস্মা মালুক্যপুত্তো [মালুঙ্ক্যপুত্তো (সী. স্যা. কং. পী.)] যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা মালুক্যপুত্তো ভগৱন্তং এতদৱোচ –
‘‘সাধু মে, ভন্তে, ভগৱা সংখিত্তেন ধম্মং দেসেতু, যমহং ভগৱতো ধম্মং সুত্ৱা একো ৱূপকট্ঠো অপ্পমত্তো আতাপী পহিতত্তো ৱিহৰেয্য’’ন্তি. ‘‘এত্থ ইদানি, মালুক্যপুত্ত, কিং দহৰে ভিক্খূ ৱক্খাম; যত্ৰ হি নাম ত্ৱং জিণ্ণো ৱুদ্ধো মহল্লকো তথাগতস্স সংখিত্তেন ওৱাদং যাচসী’’তি! ‘‘দেসেতু মে, ভন্তে, ভগৱা সংখিত্তেন ধম্মং; দেসেতু সুগতো সংখিত্তেন ধম্মং. অপ্পেৱ নামাহং ভগৱতো ভাসিতস্স অত্থং আজানেয্যং; অপ্পেৱ নামাহং ভগৱতো ভাসিতস্স দাযাদো [ভগৱতো সাৱকো (ক.)] অস্স’’ন্তি.
‘‘চত্তাৰোমে, মালুক্যপুত্ত, তণ্হুপ্পাদা যত্থ ভিক্খুনো তণ্হা উপ্পজ্জমানা উপ্পজ্জতি. কতমে চত্তাৰো? চীৱৰহেতু ৱা, মালুক্যপুত্ত, ভিক্খুনো তণ্হা উপ্পজ্জমানা উপ্পজ্জতি. পিণ্ডপাতহেতু ৱা, মালুক্যপুত্ত, ভিক্খুনো তণ্হা উপ্পজ্জমানা উপ্পজ্জতি. সেনাসনহেতু ৱা, মালুক্যপুত্ত, ভিক্খুনো তণ্হা উপ্পজ্জমানা উপ্পজ্জতি. ইতিভৱাভৱহেতু ৱা, মালুক্যপুত্ত, ভিক্খুনো তণ্হা উপ্পজ্জমানা উপ্পজ্জতি. ইমে খো, মালুক্যপুত্ত, চত্তাৰো তণ্হুপ্পাদা যত্থ ভিক্খুনো তণ্হা উপ্পজ্জমানা উপ্পজ্জতি. যতো খো, মালুক্যপুত্ত, ভিক্খুনো তণ্হা পহীনা হোতি উচ্ছিন্নমূলা তালাৱত্থুকতা অনভাৱংকতা আযতিং অনুপ্পাদধম্মা, অযং ৱুচ্চতি, মালুক্যপুত্ত, ‘ভিক্খু অচ্ছেচ্ছি তণ্হং, ৱিৱত্তযি সংযোজনং, সম্মা মানাভিসমযা অন্তমকাসি দুক্খস্সা’’’তি.
অথ খো আযস্মা মালুক্যপুত্তো ভগৱতা ইমিনা ওৱাদেন ওৱদিতো উট্ঠাযাসনা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা পদক্খিণং কত্ৱা পক্কামি. অথ খো আযস্মা মালুক্যপুত্তো একো ৱূপকট্ঠো অপ্পমত্তো আতাপী পহিতত্তো ৱিহৰন্তো নচিৰস্সেৱ – যস্সত্থায কুলপুত্তা সম্মদেৱ অগাৰস্মা অনগাৰিযং পব্বজন্তি, তদনুত্তৰং – ব্ৰহ্মচৰিযপৰিযোসানং দিট্ঠেৱ ধম্মে সযং অভিঞ্ঞা সচ্ছিকত্ৱা উপসম্পজ্জ ৱিহাসি. ‘‘খীণা জাতি, ৱুসিতং ব্ৰহ্মচৰিযং, কতং কৰণীযং, নাপৰং ইত্থত্তাযা’’তি অব্ভঞ্ঞাসি. অঞ্ঞতৰো চ পনাযস্মা মালুক্যপুত্তো অৰহতং অহোসীতি. চতুত্থং.