৩. অকতঞ্ঞুতাসুত্তং

২২৩. ‘‘চতূহি, ভিক্খৱে, ধম্মেহি সমন্নাগতো বালো অব্যত্তো অসপ্পুৰিসো খতং উপহতং অত্তানং পৰিহৰতি, সাৱজ্জো চ হোতি সানুৱজ্জো ৱিঞ্ঞূনং, বহুঞ্চ অপুঞ্ঞং পসৱতি. কতমেহি চতূহি? কাযদুচ্চৰিতেন, ৱচীদুচ্চৰিতেন, মনোদুচ্চৰিতেন, অকতঞ্ঞুতা অকতৱেদিতা – ইমেহি…পে… পণ্ডিতো… কাযসুচৰিতেন, ৱচীসুচৰিতেন, মনোসুচৰিতেন কতঞ্ঞুতাকতৱেদিতা…পে…. ততিযং.