৭. আৰক্খসুত্তং

১১৭. ‘‘চতূসু, ভিক্খৱে, ঠানেসু অত্তৰূপেন অপ্পমাদো সতি চেতসো আৰক্খো কৰণীযো. কতমেসু চতূসু? ‘মা মে ৰজনীযেসু ধম্মেসু চিত্তং ৰজ্জী’তি অত্তৰূপেন অপ্পমাদো সতি চেতসো আৰক্খো কৰণীযো; ‘মা মে দোসনীযেসু ধম্মেসু চিত্তং দুস্সী’তি অত্তৰূপেন অপ্পমাদো সতি চেতসো আৰক্খো কৰণীযো; ‘মা মে মোহনীযেসু ধম্মেসু চিত্তং মুয্হী’তি অত্তৰূপেন অপ্পমাদো সতি চেতসো আৰক্খো কৰণীযো; ‘মা মে মদনীযেসু ধম্মেসু চিত্তং মজ্জী’তি অত্তৰূপেন অপ্পমাদো সতি চেতসো আৰক্খো কৰণীযো.

‘‘যতো খো, ভিক্খৱে, ভিক্খুনো ৰজনীযেসু ধম্মেসু চিত্তং ন ৰজ্জতি ৱীতৰাগত্তা, দোসনীযেসু ধম্মেসু চিত্তং ন দুস্সতি ৱীতদোসত্তা, মোহনীযেসু ধম্মেসু চিত্তং ন মুয্হতি ৱীতমোহত্তা, মদনীযেসু ধম্মেসু চিত্তং ন মজ্জতি ৱীতমদত্তা, সো ন ছম্ভতি ন কম্পতি ন ৱেধতি ন সন্তাসং আপজ্জতি, ন চ পন সমণৱচনহেতুপি গচ্ছতী’’তি. সত্তমং.