৮. ৱিসাখসুত্তং
৪৮. একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. তেন খো পন সমযেন আযস্মা ৱিসাখো পঞ্চালপুত্তো [পঞ্চালিপুত্তো (সী. স্যা. কং. পী.)] উপট্ঠানসালাযং ভিক্খূ ধম্মিযা কথায সন্দস্সেতি সমাদপেতি সমুত্তেজেতি সম্পহংসেতি, পোৰিযা ৱাচায ৱিস্সট্ঠায অনেলগলায অত্থস্স ৱিঞ্ঞাপনিযা পৰিযাপন্নায অনিস্সিতায. অথ খো ভগৱা সাযন্হসমযং পটিসল্লানা ৱুট্ঠিতো যেন উপট্ঠানসালা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা পঞ্ঞত্তে আসনে নিসীদি. নিসজ্জ খো ভগৱা ভিক্খূ আমন্তেসি –
‘‘কো নু খো, ভিক্খৱে, উপট্ঠানসালাযং ভিক্খূ ধম্মিযা কথায সন্দস্সেতি সমাদপেতি সমুত্তেজেতি সম্পহংসেতি পোৰিযা ৱাচায ৱিস্সট্ঠায অনেলগলায অত্থস্স ৱিঞ্ঞাপনিযা পৰিযাপন্নায অনিস্সিতাযা’’তি? ‘‘আযস্মা, ভন্তে, ৱিসাখো পঞ্চালপুত্তো উপট্ঠানসালাযং ভিক্খূ ধম্মিযা কথায সন্দস্সেতি সমাদপেতি সমুত্তেজেতি সম্পহংসেতি পোৰিযা ৱাচায ৱিস্সট্ঠায অনেলগলায অত্থস্স ৱিঞ্ঞাপনিযা পৰিযাপন্নায অনিস্সিতাযা’’তি.
অথ খো ভগৱা আযস্মন্তং ৱিসাখং পঞ্চালপুত্তং এতদৱোচ – ‘‘সাধু সাধু, ৱিসাখ! সাধু খো ত্ৱং, ৱিসাখ, ভিক্খূ ধম্মিযা কথায সন্দস্সেসি সমাদপেসি সমুত্তেজেসি সম্পহংসেসি পোৰিযা ৱাচায ৱিস্সট্ঠায অনেলগলায অত্থস্স ৱিঞ্ঞাপনিযা পৰিযাপন্নায অনিস্সিতাযাতি.
‘‘নাভাসমানং জানন্তি, মিস্সং বালেহি পণ্ডিতং;
ভাসমানঞ্চ জানন্তি, দেসেন্তং অমতং পদং.
‘‘ভাসযে জোতযে ধম্মং, পগ্গণ্হে ইসিনং ধজং;
সুভাসিতধজা ইসযো, ধম্মো হি ইসিনং ধজো’’তি. অট্ঠমং;