২. অকুসলপেয্যালং

১৯১-২০০. ‘‘দ্ৱেমে, ভিক্খৱে, ধম্মা অকুসলা… দ্ৱেমে, ভিক্খৱে, ধম্মা কুসলা… দ্ৱেমে, ভিক্খৱে, ধম্মা সাৱজ্জা… দ্ৱেমে, ভিক্খৱে, ধম্মা অনৱজ্জা… দ্ৱেমে, ভিক্খৱে, ধম্মা দুক্খুদ্ৰযা… দ্ৱেমে, ভিক্খৱে, ধম্মা সুখুদ্ৰযা… দ্ৱেমে, ভিক্খৱে, ধম্মা দুক্খৱিপাকা… দ্ৱেমে, ভিক্খৱে, ধম্মা সুখৱিপাকা… দ্ৱেমে, ভিক্খৱে, ধম্মা সব্যাবজ্ঝা… দ্ৱেমে, ভিক্খৱে, ধম্মা অব্যাবজ্ঝা. কতমে দ্ৱে? অক্কোধো চ অনুপনাহো চ… অমক্খো চ অপড়াসো চ… অনিস্সা চ অমচ্ছৰিযঞ্চ… অমাযা চ অসাঠেয্যঞ্চ… হিৰী চ ওত্তপ্পঞ্চ. ইমে খো, ভিক্খৱে, দ্ৱে ধম্মা অব্যাবজ্ঝা’’তি.

অকুসলপেয্যালং নিট্ঠিতং.